Το πίσω μπαλκόνι.

1

       Μου αρέσει να έχει  παράθυρο πάνω από το νεροχύτη της κουζίνας. Πάντα μου άρεσε. Όχι γιατί είμαι καμιά σπουδαία νοικοκυρά και περνώ ώρες στην λάντζα και το μαγείρεμα, όχι για αυτό. Αλλά επειδή μου αρέσει χαζεύοντας από το παράθυρο, να γίνονται πιο ενδιαφέρουσες οι μονότονες δουλειές  που γίνονται σε ένα νεροχύτη.

       Μέχρι τώρα, δεν είχα ζήσει σε σπίτι με τέτοιο παράθυρο, όχι ψέματα, είχε το πρώτο μου αλλά εκεί δεν θα το λεγα πως θυμόμουν πως είχε νεροχύτη. Το τωρινό έχει, μεγάλο, φωτεινό και με θέα. Όχι φοβερή θέα, όχι, ένα διαμέρισμα μέσα στην πόλη, τι θέα να έχει; Βλέπει τα πίσω μπαλκόνια από τις άλλες πολυκατοικίες… και στο βάθος την Πάρνηθα.

        Το πίσω μπαλκόνι του σπιτιού, αυτό το άσχημο, το συνήθως  χωρίς θέα παρά στον ακάλυπτο η’ στα πίσω μπαλκόνια από τις άλλες πολυκατοικίες, μαζεύει ότι θεωρούμε άσχημο, άχρηστο, ντροπή μέσα στο σπίτι. Εκεί απλώνουμε τα ρούχα, κρύβουμε τις σαβούρες, βάζουμε πλαστικές ντουλάπες για απορρυπαντικά μέχρι ότι μπορείς να φανταστείς, το έχουμε ατημέλητο και παρατημένο. Εκεί   χάσκουν οι ξεραμένες γλάστρες , τα παλιά έπιπλα  από το μπροστινό μπαλκόνι και οπότε έρχετε  κόσμος στο σπίτι κάνουμε τα αδύνατα δυνατά να δει μόνο τη βιτρίνα- το μπροστινό μπαλκόνι φυσικά- και επουδενί το πίσω.

         Αυτά τα πίσω μπαλκόνια βλέπω τέσσερα χρόνια τώρα… και τα έχω αγαπήσει να ξέρεις . Τα κλεφτά 10λεπτα που τα χαζεύω συνολικά μέσα στη μέρα, είναι μια διαδικασία ξεχωριστή. Έχω μάθει κάθε μπαλκόνι η’ έστω έχω πλάσει ιστορίες για κάθε μπαλκόνι που τις εξελίσσω σύμφωνα με αυτά που βλέπω.

         Στο μπαλκόνι του τρίτου, στη δεξιά πολυκατοικία, το αγόρι τους διαβάζει τρία χρόνια τώρα. Ξενυχτάει σχεδόν κάθε βράδυ, χειμώνα καλοκαίρι (βλέπω συνέχεια ένα φως ανοιχτό στο υπνοδωμάτιο) και διαβάζει. Μάλλον φέτος έδωσε πανελλαδικές, έσβησε το φως τούτο το καλοκαίρι. Προχθές έκαναν πάρτι. Θέλω να πιστεύω πως πέρασε (στη σχολή που επιθυμούσε κιόλας ) και το γιόρταζε με τους φίλους του.

        Η κυρία από πάνω του, φοβάται το σκοτάδι. Το φως του μπάνιου της δεν σβήνει ποτέ. Έχει μια γάτα πάντα αγκαλιά, λες να φοβάται και εκείνη το σκοτάδι;

       Στον πρώτο όροφο, η μικρή τους καπνίζει. Κρυφά από όλους. Βγαίνει στο πίσω μπαλκόνι και καπνίζει κρυφά και με λαχτάρα. Και εγώ τη ζηλεύω έτσι όπως τη βλέπω. Πετάει τα τσιγάρα στον  ακάλυπτο όποτε   ακούσει να μπαίνει κάποιος στο σπίτι.

        Στο δεύτερο, αρραβώνιασαν την κόρη τους. Μωρέ αρραβωνιάζονται οι άνθρωποι και σήμερα; Είχαν τραπέζι ένα βράδυ, η μάνα φορούσε τα καλά της, μπαινόβγαινε στο πίσω μπαλκόνι και έφερνε φαγητά (και η μάνα μου το έκανε αυτό, το χειμώνα άφηνε τα φαγητά στο πίσω μπαλκόνι που είχε κρύο έλεγε). Από τότε πολλές Κυριακές έρχονται οι συμπέθεροι και ένας νέος,  άγνωστος και ψήνουν , στο πίσω μπαλκόνι και η κόρη καμαρώνει τον αρραβωνιαστικός της, τον ψήστη .

       Στο άλλο διαμέρισμα του πρώτου, μια όμορφη κοπέλα, διάλεξε να τελειώσει τη ζωή της. Εκεί , μέσα στο διαμέρισμα της. Ένα βράδυ. Ξαφνικά. Δεν θέλω να μιλήσω για αυτό το πίσω μπαλκόνι.

         Στην αριστερή πολυκατοικία δεν βλέπω πολλά.  Όλοι κλειστά παντζούρια, όλοι κλεισμένοι στους εαυτούς τους. Άδεια πίσω μπαλκόνια.Στον πρώτο είναι μια μαυροφορεμένη γυναικά που βγαίνει στο πίσω μπαλκόνι και κλαίει, συχνά πυκνά. Και μόνο όταν την επισκέπτεται ο γιος της με τη γυναίκα του, σταματάει και κάνει τη χαρούμενη. Γιος της είναι σίγουρα, ακόμα και από το πίσω μπαλκόνι καταλαβαίνεις την αγάπη στις αγκαλιές τους.

       Στον τρίτο, ο σύζυγος έχει γκόμενα. Όποτε έχει χρόνο , βγαίνει στο πίσω μπαλκόνι και της τηλεφωνεί. Και χασκογελά, και χαχανίζει και είναι ευτυχισμένος. Εδώ και δυο χρόνια η κατάσταση. Το χειμώνα έβγαινε για να την πάρει τηλέφωνα και να τσακωθεί. Μετά χώρισε, κόπηκαν τα τηλέφωνα. Τώρα ξεκίνησε ξανά και είναι ερωτευμένος. Καινούργια γκόμενα. Η γυναίκα του δεν βγαίνει ποτέ στο πίσω μπαλκόνι, ποτέ. Του έχει δώσει το χώρο του, ξεκάθαρο.

       Έχω δει πολλά και διάφορα στα πίσω μπαλκόνια της θέας μου. Όμως είναι τόσο σποραδική η παρακολούθηση μου ώστε δεν βγάζω άκρη, απλά υποθέτω, απλά πλάθω ιστορίες που(ίσως ) δεν αφορούν κανένα και κυρίως (ίσως ) δεν ταιριάζουν σε κανένα.Το πίσω μπαλκόνι του σπιτιού είναι τελικά η κρυψώνα του κάθε σπιτιού.  Βάζουμε τη σαβούρα, αυτά που δεν ξέρουμε πώς να τα δείξουμε είτε γιατί δεν θέλουμε να τα δει κανείς και μας κακοχαρακτηρίσει είτε γιατί είναι παλιά μα εμείς δεν θέλουμε να τα αποχωριστούμε. Δεν έχει καμία σχέση  με το μπροστινό  μπαλκονι που το έχουμε φιγούρα και καμάρι ε;  Ναι, καμία σχέση. Το πίσω μπαλκόνι , αν ήταν άνθρωπος, θα ήταν όλα αυτά που κρύβουμε, καταχωνιάζουμε και γενικά ενώ τα αγαπάμε, δεν θέλουμε να τα αποκαλύψουμε σε κανένα γιατί ντρεπόμαστε για αυτά.

       Αυτά τα πίσω μπαλκόνια αγαπώ τα τελευταία χρόνια. Τα όσα κρύβουμε. Και περιμένω να τα πάμε μια μέρα στα μπροστά μπαλκόνια. Και ας  χάσω τη θέα.

      Θα την φαντάζομαι.

Υ.Γ. Ακούς αυτό.

 

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες, Σχέσεις and tagged , . Bookmark the permalink.

11 Responses to Το πίσω μπαλκόνι.

  1. Ο/Η Ελίνα λέει:

    Μου άρεσε πάρα πολύ!!!

  2. Παράθεμα: Το πίσω μπαλκόνι – Νάνσυ Κορακίδου | Kiss My GRass

  3. Ο/Η Ζέτα λέει:

    Υπέροχο… συνέχισε έτσι!

  4. Ο/Η Martha Sakka λέει:

    Κάτι έχουμε πάθει τον τελευταίο καιρό όλοι με τα μπαλκόνια μας και τις γειτονιές μας.. Αχ αυτή η αποξένωση, μας έχει χτυπήσει την πόρτα..
    Υπέροχο το κείμενο σου!

  5. Ο/Η eleniplus λέει:

    Σαν να είδα κι εγώ από το παράθυρο της κουζίνας σου τα πίσω μπαλκόνια. Είχα κι εγώ ένα τέτοιο παράθυρο, έβλεπε βέβαια σε «καλά», μπροστινά μπαλκόνια αλλά μη νομίζεις πως κι αυτά είναι βουβά, έχουν τις δικές τους ιστορίες.
    Καλή σου μέρα
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

  6. Ο/Η emama christina λέει:

    Υπέροχο κείμενο!! Λατρεύω κι εγώ τα πίσω μπαλκόνια, τις κρυφές ιστορίες τους, την ατημέλητη όψη τους. Δυστυχώς έχω την εντύπωση πως σταδιακά τα πίσω μπαλκόνια γίνονται περισσότερα από τα μπροστά…

    • Ο/Η mamasdoanddonts λέει:

      σε ευχαριστω παρα πολυ..το νου μας στα πισω μπαλκονια επισης..να τα κανουμε «μπροστινα» 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s