Μιά παλιά φωτογραφία.

στις

Έχω καιρό να γράψω μοναδικέ μου αναγνώστη. Ξέρω πως περιμένεις στωικά αλλά δεν θα έλεγα πως τούτοι οι καιροί που ζούμε, είναι ιδανικοί για έμπνευση. Ή μάλλον είναι αλλά για άλλου είδους έμπνευσης που έμενα δεν μου ταιριάζει. Και αν μου ταιριάζει (ναι είμαι υπέρτατη drama queen in real life) δεν είναι σίγουρα το αποτύπωμα που θέλω  να αφήσω μέσα σε αυτό το μπλογκ. Με καταλαβαίνεις; Σαν όχι μου ακούγεται αυτό το χμ που διαισθάνομαι αλλά θα το δεχτώ γιατι μιλώ με γρίφους. Θέλω να γράφω κάτι, να μοιράζομαι μαζί σου, πράγματα που με απασχολούν αλλά που αφήνουν μια επίγευση αισιοδοξίας. Και η επίγευση, αυτές τις εποχές, απέχει πολύ από την αισιοδοξία. Και έτσι πιάνομαι, με νύχια και με δόντια, με ότι χαρούμενο αγγίζει την ψυχούλα μου στην διαδρομή αυτών των καιρών.

Έτσι προχθές, αδειάζοντας συρτάρια και κουτιά ( έχω ήδη τοποθετηθεί στη φάση που διανύω εδώ) βρήκα μια ξεχασμένη φωτογραφία. Ήταν του πρώτου μου σκυλιού ever . Νομίζω πως σου έχω ξαναμιλήσει αλλά ποτέ δεν σε κούρασε η επανάληψη μου, των ίδιων και των ίδιων. Έτσι μοναδικέ μου και λατρεμένε μου αναγνώστη;

Ήμουν δεν ήμουν 10 χρονών και χάζευα καιρό, αγγελίες στην εφημερίδα ( τότε μόνο αγγελίες στις εφημερίδες υπήρχαν, ούτε κουβέντα για ιντερνετ). Αγόραζα συλάν πυκνά Χρυσή Ευκαιρία και πήγαινα κατευθείαν στην κατηγορία Ζώα και κοιτούσα σκυλάκια που να είχαν όσα λεφτά είχα μαζέψει από κάλαντα. Σαράντα χιλιάδες  δραχμές ήταν το πόσο και ήταν πολύ λίγο για αυτά που έβλεπα στις αγγελίες. Η προοπτική του να μου χαρίσουν ή δεν υπήρχε στο μυαλό μου ή την απέκλεια γιατι το βασικότερο που δεν είπα είναι πως το προτρεφτώ μου ήταν κρυφό. Δεν ήξερε κανείς τα πλάνα μου και κυρίως, δεν θα συμφωνούσε κανείς μαζί τους. Ήμασταν μια πενταμελή οικογένεια, με εργαζόμενη μητέρα και με πολλές υποχρεώσεις. Που χρόνος για κατοικίδιο!

Μετά από έρευνα μηνών, ένα ανοιξιάτικο μεσημέρι, βρέθηκε το σκυλάκι των ονείρων μου. Δεν είχε φωτογραφία, είχε άπλα μια ράτσα που από την τιμή φαινόταν πως δεν θα ήταν και το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα το εν λέγω σκυλάκι όμως ήταν αυτό που ταίριαζε στον οικονομικό μου προϋπολογισμό. Πενήντα χιλιάδες δραχμές   ήταν η τιμή αλλά ήμουν σίγουρη πως αν έπαιρνα  τηλέφωνο, ο σκύλος θα γινόταν δικός μου στην τιμή που ήθελα.

Πράγμα που έγινε κιόλας. Στο επόμενο λεπτό, είχα σχηματίσει το τηλέφωνο της αγγελίας, ήταν ένα μαγαζί στο κέντρο του Πειραιά που πουλούσε είδη ψαρέματος αλλά αυτό το κουτάβι ήταν από τη γέννα του δικού του σκύλου. Στο τηλεφώνου έκανα πως ήμουν η μάμα μου, ποιος σώφρον άνθρωπος θα έκανε κουβέντα για λεφτά με ένα 10χρονο κορίτσι , η μείωση στην τιμή έγινε στο τσακ μπαμ και το ραντεβού κλείστηκε για την επόμενη μέρα. Τις λεπτομέρειες του τι ψευτιές είπα στους γονείς μου για να φτάσω στον Πειραιά, το τι άλλες ψευτιές είπα στο μαγαζάτορα για να δώσει σε ένα ανήλικο ένα κουτάβι, το τι κλανίδι πάνω μου έφαγα μέσα στα στενά του Πειραιά με μια κούτα αγκαλιά που μυξόκλαιγε, την εμπειρία του ανηλίκου στον Πειραιά, στις έχω ξαναπεί και δεν θα κάνω επανάληψη. Δες το παλιό ποστ, μην τα ξαναλέμε.

Η ουσία ήταν πως είχα τον πρώτο μου σκυλο εβερ. Και ήμουν ευτυχισμένη. Και η ακόμη πιο ουσία και λόγος αυτού του ποστ είναι πως αυτή είναι η φωτογραφία που ανακάλυψα προχθές και αυτός είναι ο πρώτος μου σκύλος.

Η ακόμη μεγαλύτερη ουσία είναι πως τριάντα πέντε χρόνια σχεδόν μετά, ο τελευταίος μου σκύλος, είναι αυτός :

Βρέθηκε τυχαία στην ζωή μου και εκ πρώτης όψεως δεν μου θύμισε ποτέ τον πρώτο μου σκυλο. Ο αδελφός μου το ανέφερε συχνά πυκνά αλλά δεν έδινα σημασία. Ίσως γιατι ο χαρακτήρας του τελευταίου μου σκυλιού, δεν έμοιασε ποτέ στο χαρακτήρα του πρώτου. Η ουσία είναι πως ποτέ, μέχρι προχθές , δεν σκέφτηκα την ομοιότητα τους. Που μόλις την είδα, έπαθα πλάκα.

Κάνει κύκλους η ζωή μας; Ζούμε και ξαναζούμε καταστάσεις του παρελθόντος ;  Φταίμε εμείς και οι επιλογές μας ή τυχαία, άνθρωποι και καταστάσεις (και ζώα στην προκείμενη περίπτωση) έρχονται στο διάβα μας; Τα ορίζουμε εμείς όλα αυτά ή έρχονται και πέφτουν πάνω μας για να δούμε πως θα αντιδράσουμε τούτη τη φορά; Θέλουν να δουν αν πήραμε το μάθημα μας ή αν εξακολουθούμε να είμαστε το ίδιο ξύλα απελέκητα, αισθηματίες, ανόητοι ή σοφά ώριμοι για να αντιδράσουμε το ίδιο ή αλλιώς; Είναι ένα πλάνο κοσμικό ή απλά τύχη; Πιστεύεις στην τύχη ή όλα είναι κατόπιν σχεδίου;

Αυτά και άλλα  με προβλημάτισαν με την κιτρινισμένη φωτογραφία στα χέρια μου. Δεν έχω απαντήσεις. Αληθινά δεν έχω απαντήσεις γιατι τα έχω κάνει όλα και λάθος και σωστά. Και έχω πιστέψει στην τύχη και βγήκα σωστή. Και χω πιστέψει στην τύχη και βγήκα λάθος. Και έχω πράξει το ίδιο σε παρόμοιες καταστάσεις που έχω ζήσει και ξαναζήσει και ήταν σοφό. Και έχω πράξει διαφορετικά και έφαγα τα μούτρα μου. Και έχω γελαστεί πιστεύοντας μόνο στις δυνάμεις μου και έχω γελάσει όσους έκαναν το αντίθετο.

Όμως η σκέψη πως είμαι έρμαιο αποφάσεων ή  επίλογων ή εξελίξεων πάνω από εμένα, δεν μου άρεσε. Και μπορεί η αφορμή, ο καινούργιος μου σκύλος, να είναι μια ευχάριστη εφαρμογή αυτής της θεωρίας αλλά γενικά, το η ζωή μου κύκλους κάνει και κυρίως εν αγνοία μου, δεν ήταν μια ευχάριστη σκέψη. Θέλω να ορίζω όσα μου συμβαίνουν, θέλω να έχω πλήρη συνείδηση . θέλω να είμαι εκούσια υπεύθυνη. Θέλω να έχω τον έλεγχο… ωπα!

Μα δεν είπαμε πως δεν μπορούμε να έχουμε τον έλεγχο; Αυτό που ζούμε τον τελευταίο χρόνο, αυτό δεν μας έχει μάθει; Δεν μπορείς να έχεις τον έλεγχο στα πάντα. Δεν γίνεται! Δεν χρειάζεται… go with the flow!

Έχω την αίσθηση πως τούτο το ποστ, μετά από καιρό, θα μείνει αναπάντητο. Μισό και με πολλούς προβληματισμούς.

Είναι και αυτή η κιτρινισμένη φωτογραφία … ας περιμένουν οι απαντήσεις.

Go with the flow λέμε.

🙂

*Ακούς αυτό. Λόγω τίτλου κυρίως αλλά και λόγω , τελευταίου κολλήματος μου.

**Επόμενη συνάντηση μας, ελπίζω με απαντήσεις αλλά κυρίως ελπίζω, με ένα ολοκληρωμένο κείμενο :p

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s