Τρόμος πάνω από την Αθήνα.

7a69076d3c3e1ec6837c8103fca24c0d

       Την συνάντησα μετά από καιρό, στο πρόσφατο ταξίδι μου στο Λονδίνο. Είχε κοιμηθεί η μικρή στο σπίτι των εγγονιών της το προηγούμενο βράδυ και πήγα να την παραλάβω. Και εκεί, μεταξύ καφέ και υπέροχης θέας του Τάμεση, αρχίσαμε να μιλάμε για τα αεροπλάνα και τους φόβους μας. Εγώ δηλαδή γιατί είναι κάτι που με απασχολεί μόνιμα . της είπα όλες τις ηλίθιες, ανούσιες ιστορίες που μου έχουν συμβεί στον αέρα. Στην ουσία τίποτα αλλά εγώ τα έχω μεγαλοποιήσει όλα γιατί χέζομαι πάνω μου. Στην ουσία καμία ιστορία γιατί είναι ελάχιστες οι ώρες που έχω βρεθεί στον αέρα σε σχέση με άλλους ανθρώπους που ταξιδεύουν συχνά.

       Εκείνη δεν έλεγε τίποτα. Καθόταν και άκουγε τους υστερισμούς μου και γελούσε, είχε καταλάβει πόσο κλανιάρα είμαι και απλά γελούσε με τους θεατρινισμούς μου.

      «Γελάς γιατί δεν φοβάσαι;» της είπα επιπόλαια. «Η’ γελάς γιατί δεν σου έχει τύχει κάτι που να  σε κάνει να φοβηθείς» συνέχισα.

0591e3b74056b729949330b50ee4b729

      Τον Αύγουστο του 1978, η φίλη που καθόταν απέναντι μου, είχε δυο μικρά παιδάκια και ένα άντρα καπετάνιο. Το πλοίο του μόλις είχε φτάσει στην Νέα Υόρκη και είχε δέκα μέρες καιρό να πάει να τον συναντήσει μετά από , ούτε εκείνη θυμόταν, πόσο καιρό. Έτσι και θα έκανε. Έκλεισε εισιτήριο για την πτήση 411, με την Ολυμπιακή Αεροπορία στις 09/08/1978 , Αθήνα – Νέα Υόρκη. Ήθελε να δει τον άντρα της, τα είπαμε. Τα δυο παιδιά, θα έμεναν με τους παππούδες και σε 10 μέρες το πολύ, θα ήταν πίσω.

       Εκείνο το πρωινό της 9ης Αυγούστου, τίποτα δεν της έδειχνε πως θα εξελιχθεί σε μια ξεχωριστή μέρα. Ούτε τα παιδιά γκρίνιαζαν για να μην φύγει, ούτε έτυχαν τίποτα στραβά και με ένδειξη γρουσουζιάς κατά της διάρκεια της ετοιμασίας των αποσκευών , ούτε άργησε να πάει στο αεροδρόμιο, ούτε είχε κανένα προαίσθημα του να μην πετάξει. Όλα ήταν τέλεια και ήταν χαρούμενη που έκανε αυτό το ταξίδι. Ήθελε να δει τον άντρα της, τα είπαμε. Η πτήση 411, κράτησε μόνο 93’’.  Ενενήντα τριά, δραματικά δευτερόλεπτα σου λέω εγώ και στο παραθέτω έτσι ακριβώς όπως έχει γραφτεί στον τύπο:

« Το πρωί της 9ης Αυγούστου 1978 η Ελλάδα θα ζούσε παραλίγο την μεγαλύτερη αεροπορική-και όχι- μόνο τραγωδία της ιστορίας, καθώς ένα jumbo θα έπεφτε μέσα στις πυκνοκατοικημένες συνοικίες της Αθήνας, αν όχι και στο ίδιο της το κέντρο.

Η Ολυμπιακή Αεροπορία είχε προγραμματίσει την πτήση 411 από Αθήνα για Νέα Υόρκη, με ένα από τα τέσσερα Boeing 747-200 που διέθετε στον στόλο της.

Αμέσως μετά την απογείωση και με τους κινητήρες να λειτουργούν στο μέγιστο της απόδοσής τους το τμήμα του στροβίλου του Νο 3 κινητήρα εξερράγη και έπεσε στο έδαφος.

Κατά τη διερεύνηση που ακολούθησε αποκαλύφθηκε ότι ορισμένοι από τους αγωγούς ψύξης του στροβίλου ήταν βουλωμένοι. Αυτό είχε αποτέλεσμα να υπερθερμανθούν και να σπάσουν, προκαλώντας καταστροφή στο Νο 3 κινητήρα, με αποτέλεσμα την αποκόλληση του. Ο ιπτάμενος μηχανικός μόλις είδε την καταστροφή του κινητήρα έκοψε τα νερά, δηλαδή έθεσε εκτός λειτουργίας το σύστημα ψεκασμού νερού σε όλους τους κινητήρες. Με την ενέργεια του αυτή, το αεροπλάνο έχασε 4500 λίμπρες από την ώση, γεγονός που επιβάρυνε την ήδη επικίνδυνη κατάσταση. Το αεροπλάνο πλέον πετούσε με ταχύτητα ελάχιστα υψηλότερη από αυτή που ήταν το όριο για την απώλεια στήριξης.

Η πορεία που μπορούσε ο κυβερνήτης να ακολουθήσει ήταν μόνο ευθεία και οριζόντια. Κάθε άλλη ενέργεια θα είχε σαν αποτέλεσμα την πτώση του Τζάμπο 747, γιατί θα έχανε πολύτιμους κόμβους ταχύτητας.

Αναγκαστικά το τεράστιο αεροπλάνο των 335.000 κιλών πέρασε πάνω από το Ελληνικό, την Νέα Σμύρνη και την Καλλιθέα. Το αεροπλάνο πήγαινε καρφί στο όρος Αιγάλεω, με τελικό στόχο την καταστροφή του. Στις 2.05 μμ μια ελαφριά αύρα έδωσε στο Τζάμπο 747 μερικά πόδια ύψους, που σε συνδυασμό με την μείωση των καυσίμων κατάφερε με μια μικρή κλίση να αποφύγει την συντριβή του στις πλαγιές του Αιγάλεω.

Στις 2.20 μμ η προσγείωση έγινε χωρίς κανένα απρόοπτο. Μετά από έρευνα στα στοιχεία του αεροπλάνου φάνηκε ότι είχαν γίνει τροποποιήσεις στους κινητήρες, για να έχουν μεγαλύτερη ώση. Μια από τις τροποποιήσεις ήταν και στο σύστημα ψεκασμού, η βασική αιτία του αεροπορικού συμβάντος που αναφέραμε ανωτέρω.

Η υπόθεση έμεινε γνωστή ως “το χέρι του Θεού”, καθώς αποδόθηκε σε θαύμα η διατήρηση του αεροσκάφους στον αέρα και η μη συντριβή του. Για την κατασκευάστρια εταιρεία μάλιστα, την Boeing, το αεροσκάφος θεωρήθηκε επίσημα πως συνετρίβη, καθώς σε κάθε δοκιμή σε προσομοιωτή, η πτήση κατέληγε σε συντριβή.»

         « Τι έκανες μόλις προσγειωθήκατε στο Ελληνικό;» την ρώτησα.

         « Έτρεμα. Τότε μόλις κατάλαβα πως ίσως να μην είχα ξαναδεί τα παιδιά μου. Η Ολυμπιακή μας πρότεινε δυο λύσεις σε εμάς, τους επιβάτες: να γυρίσουμε σπίτια μας και να ξεκουραστούμε και να φύγουμε με την αυριανή πτήση για Νέα Υόρκη η΄ να πετάξουμε σε τρεις ώρες, με άλλη πτήση. Διάλεξα την πτήση που έφευγε σε τρεις ώρες».

         Ήθελε να δει τον άντρα της, τα είπαμε.

*Αφιερωμένο στους 418 επιβάτες και πλήρωμα που είχε η πτήση 411. Φυσικά, κυρίως στη φιλενάδα μου.

** Δες εδώ και εδώ.

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 45 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 15 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία δέκα χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Άρθρα φίλων, Εμπειρίες and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s