Χάνοντας. #απώλεια

         Στα 10 μου περίπου χρόνια, έχασα τον πρώτο μου σκύλο. Τον είχα δεν τον είχα δύο χρόνια και ξαφνικά ένα πρωινό, ήταν το τελευταίο πρωινό που τον έβλεπα. Δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω τη ματαιότητα τούτου του κόσμου, κυρίως του κόσμου του σκύλου μου και βίωσα με συνοπτικές διαδικασίες, όλα αυτά που έπονται του θανάτου ενός τετράποδου. ΑΠΩΛΕΙΑ.

        Στα 12 μου  θυμάμαι να ακούω από το διπλανό δωμάτιο, την τελευταία ανάσα της γιαγιάς μου. Έκανα πως κοιμόμουν όμως είχα συντονιστεί με το κλάμα της μάνας μου και δεν μπορούσα να κλείσω μάτι. Θυμάμαι που είπαν «περίμενε να έρθει η μεγάλη από το Βόλο και ξεψύχησε». Θυμάμαι τη μάνα μου να κλαίει, για χρόνια, τα πρωινά, στην άκρη του κρεβατιού της. Μου λείπει η μάνα μου, μου έλεγε. ΑΠΩΛΕΙΑ.

        Στα χρόνια του γυμνάσιου θυμάμαι ένα, μεγαλύτερης ηλικίας συμμαθητή μου, να ξεψυχάει πάνω στις γραμμές του τρένου Κηφισιά-Πειραιάς. Λίγο πριν τη στάση Περισσός ήταν η τελευταία του ανάσα και η πρώτη φόρα που ερχόμουν αντιμέτωπη με τη σκληρή ζωή που στερεί από τους φίλους και την οικογένεια του, ένα 16χρονο αγόρι. ΑΠΩΛΕΙΑ.

        Στα  28 μου χρόνια αποχαιρέτησα την ψευδαίσθηση της προηγούμενης-υποτίθεται –ευτυχισμένης  ζωής και κυνήγησα αυτό που λαχταρούσε η καρδιά μου. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη όμως θρηνούσα τα λάθος χρόνια, τα χαμένα, τις άκυρες επιλογές , το πόσο επιπόλαια φέρθηκα. ΑΠΩΛΕΙΑ.

        Στα 37 μου έχασα το μωρό μου. Είχαν προηγηθεί και άλλα πριν αλλά σε πολύ πιο πρώιμο στάδιο κύησης. Στα 37 μου καταγράφηκε στην ψυχή μου το νεκρό παιδί μου. Θρήνος ναι. Και πόνος. ΑΠΩΛΕΙΑ.

         Στα 40 μου χρόνια, έκανα ένα από τα ωραιότερα πάρτι της ζωής μου. Κλείναμε τα σαράντα και μαζί με τις « δεν ξέρω πως θα ήταν η ζωή μου αλλιώς»  κολλητές μου και αποφασίσαμε να το γιορτάσουμε . Αν το γιορτάσαμε λέει; Τα ξημερώματα εκείνης της  μέρας, φεύγοντας από το πάρτι μας, εξαιτίας του πάρτι μας θα σκεφτώ εγώ , ξεψύχησε στην άσφαλτο ένας αγαπημένος, παιδικός μας φίλος. Την άλλη μέρα, μαζευτήκαμε ξανά. Εμείς οι ίδιοι, στην κηδεία του. ΑΠΩΛΕΙΑ.

        Τα τρία τελευταία χρόνια, αποχαιρετώ γονείς. Γονιό δικό μου, γονείς εξ αγχιστείας, γονιούς ανθρώπων που πλέον είναι μέρος της ζωής μου. Θα μου πεις αυτή είναι η πορεία της ζωής. Θα σου πω πως αυτή η απώλεια έχει ένα ξερίζωμα της ψυχής που δεν το είχα ξανασυναντήσει. Σαν να αλλάζουν εντός σου, όλα όσα μέχρι τώρα θεωρούσες αληθινά και δικά σου. Επαναπροσδιορίζεσαι. ΑΠΩΛΕΙΑ.

            Σε όλα όσα ανέφερα και έζησα στη διάρκεια της ζωής μου και σε άλλα τόσα που δυστυχώς έχω βιώσει μέσω φίλων και γνωστών, ένα έχω καταλάβει : το μόνο πράγμα που με έχει κάνει, αν με έχει κάνει, λίγο σοφότερη και πιο κοντά σε αυτό που προσδοκώ, είναι οι απώλειες μου. Τώρα που μεγάλωσα, τώρα που όλα μοιάζουν αλλιώς , ξέρω καλά πως ίσως η μεγαλύτερη, ψυχική μου περιουσία είναι οι απώλειες μου και εγώ απέναντι τους. Ξέρω καλά πως κάθε φόρα που κάτι χάνω, λίγο πιο κάτω, μέσα από τον πόνο και τα συντρίμμια μου, θα βρω εμένα. Θα με συναντήσω και θα είμαι λίγο διαφορετική αλλά λίγο πιο κοντά σε αυτό που προσδοκώ να γίνω. Λίγο πιο ευαίσθητη μα πολύ πιο δυνατή. Λίγο πιο τσαλακωμένη μα πολύ πιο έτοιμη για τις επόμενες συγκρούσεις. Λίγο λιγότερο  αθώα μα πολύ πιο σοφή. Και κάθε φορά η Νάνσυ  που την βρίσκει η απώλεια είναι τελείως πιο διαφορετική από τη Νάνσυ που αποχαιρετάει  την απώλεια της. Και πάντα η δεύτερη είναι πιο κοντά σε αυτό που θέλω να γίνω όταν θα μεγαλώσω. Αν καταλαβαίνεις τι θέλω να σου πω.Θα μου πεις μοιάζω σαν να προσδοκώ τις απώλειες που θα έρθουν. Όχι δεν λέω αυτό. Δεν εύχομαι σε κανέναν να βιώσει απώλεια πέρα από αυτές που η φύση και η γραμμή της ζωής , ορίζουν. Να χάνονται μόνο οι γονείς και εκείνοι σε βαθιά γεράματα. Αυτό εύχομαι μέσα από την καρδιά μου. Όμως ξέρω (και ας φοβάμαι) πως κάποιες, αναπόφευκτα, θα έρθουν. Έχουν έρθει τόσες κι ας μην τις κάλεσα πότε. Πότε δεν θα μαι έτοιμη, το ξέρω . όμως θέλω πάντα να ελπίζω πως μέσα από τον πόνο που νιώθω, μέσα από τη θλίψη, κάποια στιγμή, θα δω να ξεπροβάλει το κομμάτι της καρδιάς μου που έσπασε σε χίλια μικρότερα. Θα είμαι πάλι εγώ, λίγο σοφότερη.

          Τα γράφω όλα αυτά και έχω δίπλα μου το αγόρι μου..που υποφέρει για τις απανωτές απώλειες του..και παλεύει με τις ερινύες του. Και εύχομαι να βγει νικητής και σοφότερος..και να βρει και εκείνο το κομμάτι του που έχασε στο δρόμο.

 

*Ακούς αυτό

**Και αυτό.

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες, Σχέσεις and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s