Το πόστ με τις άσχημες λέξεις.

3

         Προχθές αποφάσισα να σφουγγαρίσω τα σκαλιά στο κλιμακοστάσιο. Ένεκα που όλοι οι ένοικοι της πολυκατοικίας,  έχουμε κλειστά τα λεφτά μας σε τράπεζες του εξωτερικού και δεν έχουμε ρευστό να κινηθούμε, αναγκαζόμαστε να κάνουμε μόνοι σκάλες, πόρτες και παράθυρα (καλό το παραμύθι μου αλλά δεν έχει δράκο ). Τέσπα, ξεκινώ με τους κουβάδες μου, τις σκούπες μου και όλα τα εξαρτήματα μου, να το παίξω χαρωπή νοικοκυρά που η ζωή της όλη είναι η προσφορά στον συνάνθρωπο (ειλικρινά, σταματώ να λέω μπούρδες, μια παράγραφος και έχω πει ήδη δυο ψέματα).

          Θα πω σε αυτό το σημείο πως εκείνη την ώρα σε ολόκληρη την πολυκατοικία από ζώντες οργανισμούς ήταν  ο σκύλος μας και εγώ οπότε αυτό σημαίνει ένα και μόνο πράμα :πήγαινε όπως είσαι κούκλα μου, κανένας δεν θα σε δει. Επίσης να τονίσω πως ως εργαζομένη μάνα , στη σημερινή κοινωνία, νορμάλ δεν με λες. Μια  φλάντζα, ένα αμορτισέρ, ένα ζαντολάστιχο το έχω κάψει, αν με πιάνεις. Επανέρχομαι στην ιστοριούλα μου, παίρνω τους κουβάδες, τα φαράσια και ξεκινώ. Φορώ μια φόρμα από το δημοτικό σχεδόν (πολλά χρόνια πριν, είχαμε ασπρόμαυρες φωτογραφίες μόνο, φαντάσου), γυαλιά μυωπίας που έχω να τα καθαρίσω από την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων (ματηπαναγία όμως) και σαγιονάρες Μίνιον, βοήθεια μας. Επίσης έχω ανακαλύψει υπερμυστικό για εξάλειψη πετσακίων ( θα ακολουθήσει εκτενές ποστ για αυτό το υπερόπλο) και έχω πασαλείψει χέρια και πόδια με αυτό και τύλιγμα με πλαστική μεμβράνη παράλληλα. Ίχνος μακιγιάζ φυσικά και ίχνος βούρτσας στο μαλλί για τουλάχιστον τρία 24ωρα. Έλα, κουκλίτσα.

         Ξεκινάει η δουλίτσα, κάνω καλή δουλειά όταν δεν  έχω  σόσιαλ μίντια κοντά μου και έχω φτάσει σχεδόν στο τέλος όταν η προκοπή μου χτυπάει κόκκινο :θα κάνω και πεζοδρόμιο(θα το σκουπίσω μωρέ, αμέσως !). Βγάζω κεφάλι από την εξώπορτα με τρόπο, είναι Κυριακή και η γειτονιά μας είναι όπως μετά τις σειρήνες για να πας στα καταφύγια, κοιτάω και από την άλλη πλευρά, κανείς, βγαίνω. (FUCK) Μόλις πέρασε η στρίγκω η γειτόνισσα με τον ανυπόφορο σκύλο της (ακούω ήδη το δικό μου το πουλάκι να γαυγίζει από το μπαλκόνι σαν αντίποινα στο ανυπόφορο σκυλί, το χρυσό μου!). Βάζω τη σκούπα μου στα μούτρα για να κρύψω τα χάλια μου και για να μην τη χαιρετίσω, τη μλκω. (FUCK )Η σκούπα ήταν γεμάτη χνούδια και σκόνες, φαντάζομαι πόσο πιο όμορφη θα έχω γίνει τώρα διάολε. Φεύγει η στρίγκω. Τώρα θυμήθηκα πως δεν έχω κλειδιά εξώπορτας (αμάν, δεν πήρα ούτε σπιτιού, με βλέπω να ζω στο ασανσέρ και στο κλιμακοστάσιο αυτήν την Κυριακή) οπότε ότι κάνω πρέπει να το κάνω με το ένα χέρι στη σκούπα και το άλλο να κρατάει την εξώπορτα ανοιχτή (FUCK) Το κάνω  και τεντώνομαι σαν το χέλι (οκ δεν είναι σαν το χέλι ακριβώς γιατί βογγάω σαν ετοιμόγεννη αγελάδα). (FUCK) Να δεις που θα με ακούσει όλη η γειτονιά και θα έρθει για τα βογκητά πως επιτέλους κάποιος με κανόνισε και φιου θα ησυχάσουμε. (FUCK) Βογγάω και πάλι, δεν γίνεται δουλειά, πρέπει να βρω τρόπο να κρατήσω την πόρτα ανοιχτή για να ελευθερωθεί το άλλο χέρι. Κοιτάω, δεν βρίσκω τίποτα. (FUCK) Είχαμε ένα μανταλάκι κάποτε, που στήριζε την πόρτα, που είναι; (FUCK) Θα βρω άλλο τρόπο, το βρήκα. Θα βγάλω τη μια σαγιονάρα, θα τη βάλω κόντρα στην εξώπορτα για να μην κλείσει και μετά με λίγο κουτσό, λίγο στήριγμα στη σκούπα, θα γίνει η δουλίτσα. Έτσι και κάνω. Γίνεται δουλίτσα. Περνάει μια φίλη της μάνας μου. (FUCK) Γεια σας, γεια σας, εδώ, νοικοκυριό. Δεν πρόσεξε τίποτα. Φιου. Τελειώνω γρήγορα, είπαμε χέλι αλλά πιάστηκα με το κουτσό/σκούπισμα/ κοίταγμα δεξιά αριστερά μήπως περνάει κανείς. Γυρίζω να μπω μέσα. (FUCK) Το βάρος της εξώπορτας, πίεζε τη σαγιονάρα και τελικά κατόρθωσε να κλείσει η εξώπορτα και να μείνει η σαγιονάρα μου εκεί. (FUCK) Μισή μέσα και μισή έξω στο δρόμο. (FUCK) Τώρα είμαι επίσημα στο δρόμο. (FUCK) Εγώ με τα ελεεινά μαλλιά, άβαφτη, με βρώμικα γυαλιά μυωπίας, φόρμα του  σχολειού και πλαστικές μεμβράνες τυλιγμένες σε ότι δάχτυλο έχω πάνω μου. (FUCK)  Και μια σαγιονάρα. (FUCK)  Και μια σκούπα στο ένα χέρι. (FUCK)  Και χωρίς κινητό. (FUCK) Και λείπουν όλοι. (FUCK)  Τέλεια.

           Πάω κουτσό στο πλησιέστερο σπίτι . Είναι της στρίγκως που σου είπα παραπάνω. (FUCK) Χτυπάω κουδούνι και έχω εκείνο το ψεύτικο χαμόγελο που έχουν οι πωλήτριες σε ακριβές μπουτίκ. Ανοίγει αυτή. (FUCK) Της εξηγώ τα ανεξήγητα. (FUCK)   Τώρα έχει αυτή το ψεύτικο χαμόγελο σε συνδυασμό με αναγούλα για την ηλιθιότητα μου. (FUCK)  Με κοιτάζει από πάνω μέχρι κάτω. (FUCK)  Αναγουλιάζει χειρότερα. (FUCK)  Θέλω να της χώσω μπουνιά και σε αυτήν και στο βρωμόσκυλο της που μου τραβάει τις μεμβράνες από τα νύχια ποδιού. Της λέω πως θα πάρω ένα τηλέφωνο τη μάνα μου αλλά πρέπει να βρω το κινητό της γιατί δεν το ξέρω από έξω, το έχω στα αγαπημένα στο κινητό μου και είναι αρκετό γιατί το κινητό μου είναι επέκταση του χεριού μου αλλά που να καταλάβεις εσύ, ζώο (το ζώο το είπα από μέσα μου ).Ναι δεν θυμάμαι κινητό μάνας μου, δεν κατάλαβα; Σε όλα τέλεια θα είμαι; Αρκετά, δεν μπορώ κάπου να είμαι λάθος; Λυπηθείτε μας και  εμάς τις όμορφες. Δεν πανικοβάλλομαι. Παίρνω το αγόρι που το ξέρω απ΄έξω το κινητό. Του εξηγώ. (FUCK) Κλαίει από τα γέλια. Του το κλείνω. Παίρνω αδελφό. (FUCK)  Γελάει τόσο όσο, χωρίς δάκρυα (αίμα ρε!).Βγάζουμε άκρη. Η μανούλα είναι σε ένα μνημόσυνο (FUCK)  (θα μιλήσουμε άλλη φορά για αυτό, πόσο ρεζίλι σε ένα πόστ;). Όμως το αφήνει και έρχεται  γιατί είναι κρίμα να είμαι στα μαύρα μου τα χάλια, μέσα στο δρόμο, ρεζίλι στη γειτονιά (ασχολίαστο, αφού έρχεται να βοηθήσει, το αφήνω ασχολίαστο). Κάθομαι με την αχώνευτη γειτόνισσα και λέω μπούρδες. Κυρίως για τα σκυλιά μας. Νομίζω πως είμαι εκεί τουλάχιστον 6,5 μήνες όταν ακούω κόρνα αυτοκίνητου από το δρόμο. Βγαίνω κούτσα κούτσα αλλά με χαρά, ήρθε να με πάρει ο  έρωτας της ζωής μου να φύγουμε τριήμερο τύπου.

          Αυτό που δεν είπε η μάνα μου είναι πως θα την έφερνε μια άλλη με το αμάξι. (FUCK)   Η μια άλλη είναι η μάνα ενός από τη γειτονιά που ήταν τύπου γόης, εγώ τον αγαπούσα κρυφά και εκείνος ούτε να με φτύσει. (FUCK)   Φαντάζομαι και τώρα ούτε να με φτύσει, εγώ έπαψα να τον αγαπώ (ούτε που τον θυμάμαι να πω τη μαύρη αλήθεια) αλλά σαν γνήσιος Ζυγός θέλω να θεωρεί πως εξακολουθώ και είμαι το ίδιο μοιραία όπως τότε (όπως πότε;;;).Η μάνα γόη είναι στην εντέλεια(FUCK)   , η μάνα μου δεν σταματάει να μιλάει. Η μικρή μου (αχ ρε μάνα αφού δεν είπες το μωρό μου, πάλι καλά) Την θυμάσαι Μαίρη μου; Κουκλίτσα ακόμη, ναι. (εντάξει με δουλεύουν μπροστά στα μάτια μου οι σκρόφες ). Και νοικοκυρά, ναι, δεν τη βλέπεις; Και αρχίζουν να μιλούν ένα τέταρτο για το πόσες δουλειές  κάνω και τι φαγιά. (FUCK) Της τραβώ το μανίκι (κλασσική κίνηση από παιδί για να καταλάβει πως είμαι οριακά, πρέπει να φύγουμε). Ναι Μαίρη μου ευχαριστώ, πρέπει να φύγουμε. Ευτυχώς κατάλαβε.

           Ανοίγει η εξώπορτα και επιτέλους έχω μπει στο κρησφύγετο μου. Γιατί παιδί μου βγήκες τα μαύρα σου τα χάλια στο δρόμο; Και χωρίς κλειδιά; Που είχες το μυαλό σου (το ποιο;). Δεν μιλάω, μπαίνουμε στο ασανσέρ. Κινείται δυο ορόφους και σταματά με έναν έντονο θόρυβο. (FUCK) ΧΑΛΑΣΕ διάολε. (FUCK) Εγκλωβιστήκαμε μέσα. (FUCK) Με τη μάνα μου μέχρι νεωτέρας. (FUCK)

1

*Ακούς αυτό.

**Αυτό το κείμενο έχει γραφτεί πριν καιρό. Υποσχέθηκα σε μια φίλη πως επιτέλους θα ανεβάσω ένα χαρούμενο πόστ και ιδού 😉

 

 

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες, Σχέσεις and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s