Η εβδομάδα που πέρασε .

1

Τι έκανα αυτή την εβδομάδα ε; Αρχικά αποφάσισα να πάω για φυσιοθεραπεία (πρώτη φορά στη ζωή μου) για να διορθώσω ένα κουλό, δεξί χέρι που το σέρνω και βογκάω τον τελευταίο μήνα. Εντάξει ακόμα βογκάω, είναι οι πρώτες φόρες μα ελπίζω . Μα πρέπει να με δεις όταν γυρνάω από θεραπεία, όχι πρέπει να με δεις : θα πιστέψεις πως συνάντησα το Hulk και έστησα και καυγά/ τσαμπουκά μαζί του και ζητούσα τα ρέστα. Και τις έφαγα. Πολύ. Σε αυτή τη φάση κάνω υπομονή, περιμένω το χρόνο να περάσει για να γίνω καλά. Και έχω πάντα την ελπίδα πως θα γίνω.

Μετά τι έγινε; Πέθανε ο Παντελίδης, ναι το έχεις μάθει. Δεν γίνεται αλλιώτικα, μέχρι η μάνα μου, μου είπε «κρίμα το παιδί, έχω σκάσει. Ποδοσφαιριστής ήταν;». Στεναχωρήθηκα πολύ, όχι δεν ήμουν φαν. Τον είχα μάθει τελευταίως γιατί τον αγαπούν φίλοι που αγαπώ. Περισσότερο τον έμαθα τώρα που πέθανε. Στεναχωρήθηκα πολύ κυρίως για το συγκλονιστικό τρόπο ζωής  και θανάτου του. Ελιωσα με αυτή τη μάνα. Αυτή η αγάπη της μάνας με συγκλονίζει πάντα σε τέτοιες τραγικές ιστορίες.  Όμως ακόμα δεν έχω καταλάβει τις εκδηλώσεις του κόσμου. Ακόμα δεν τις έχω καταλάβει. Δείχνουν την αγάπη τους, φαίνεται πως έχουν ανάγκη να δείξουν την αγάπη τους. Γιατί όμως εκεί; Γιατί μάλλον μόνο εκεί; Γιατί αλλού επικρατεί τόσο μίσος και φθόνος; Που είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι όταν δεν δείχνουν την αγάπη τους σε έναν καλλιτέχνη; Που την φυλάνε αυτήν την αγάπη; Γιατί όχι και αλλού; Γιατί την κρύβεις την αγάπη σου; Γιατί την μεταμορφώνεις σε μίσος; Πόση μοναξιά για να σου είναι πιο εύκολο να δείξεις αγάπη (και να νιώσεις) για έναν άγνωστο σου άνθρωπο και όχι στην κοπέλα που γουστάρεις καιρό η’ σε εκείνον που θες να γνωριστείτε καλύτερα;

Σιδέρωσα πολύ αυτές τις μέρες επίσης. Το σίδερο το σιχαίνομαι από παιδί, το μισώ. Τα τελευταία χρόνια, από ανάγκη, έχει μπει στη ζωή μου. Στα έχω ξαναπεί αυτά. Είπα ναι στην αλλαγή, δεν είχα άλλη επιλογή παρά μόνο προσαρμογή στην νέα κατάσταση. Και το έχω συνηθίσει, όχι αγαπήσει. Πότε δεν θα το πω αυτό. Απλά χαίρομαι που έδειξα ευελιξία και προσαρμογή. Αυτό το χαίρομαι. Και όχι μόνο για το σιδέρωμα αυτήν την εβδομάδα, αυτό μου θύμισε τη νέα κατάσταση πραγμάτων  που έχω τα τελευταία χρόνια.

Το Σάββατο βγήκαμε με τους παιδικούς μου φίλους, τίποτα, κάτι απλό. Αυτό όμως ήταν. Η φιλία πρέπει να είναι απλή, να μένει εκεί που την άφησες και να συνεχίζει από εκεί. Απλά, χωρίς βία, χωρίς προσπάθειες. Απλά όπως το νερό στο ρυάκι, να τρέχει σαν να είναι το φυσικό της. Όπως όλες οι σχέσεις που αξίζουν. Πρέπει να σου συμβαίνουν απλά, αγόγγυστα. Να φωνάζουν αγάπη χωρίς να βγάζουν αχνά. Να φωνάζουν φροντίδα, νοιάξιμο χωρίς να λένε λέξη.

Την άλλη μέρα πήγα γιόγκα. Η’ μάλλον όχι. Μια φίλη εδώ και καιρό προσπαθεί να με μυήσει. Τώρα το θέλω και εγώ. Και δέχτηκα. Δεν ήταν γιόγκα, ήταν διαλογισμός και μετά kirtan (δες εδώ.). Στο διαλογισμό ένιωσα υπέροχα, είδα και τους ελέφαντες μου στη σειρά να ταξιδεύουν προς το άγνωστο χαρούμενοι. Και στο kirtan ένιωσα σούπερ. Όχι τόσο με μένα. Μου αρέσει να καταλαβαίνω τι τραγουδάω και τα σανσκριτικά δεν τα έχω καθόλου όμως. Με συνεπήρε  ο ρυθμός, η μελωδία, οι ωραίες φωνές. Με συνεπήρε και ένας ηλικιωμένος κύριος μέσα στο γενικά ομοιόμορφο πλήθος.  Εκείνος και εγώ διαφέραμε. Όταν όμως άρχισε η μελωδία κατάλαβες πως δεν διαφέρει καθόλου. Δεν βλέπει ούτε ηλικία, ούτε διαφορετικό στυλ, ούτε τίποτα. Μόνο  χαρά. Στο πρόσωπο του,  είχε τη χαρά και μόνο. Και την ευτυχία. Την είχε βρει μέσα σε εκείνο το δωμάτιο.  Τραγουδώντας σανσκριτικά.  Σχεδόν στα 80 του.

Δεν ξέρω γιατί το έγραψα όλο το παραπάνω απλά ήθελα να συνοψίζω όλα αυτά που με έκαναν να νιώσω, να  φοβηθώ, να πονέσω, να λυπηθώ μέσα σε μια εβδομάδα. Να τα δω γραμμένα για να πάρουν άλλη διάσταση, άλλη ένταση, άλλη ουσία. Για να μπορέσω να τα ξαναψάξω όσα μου άρεσαν ή να τα αποφύγω και την επομένη εβδομάδα. Για να αποκτήσω εκείνο το νόημα ίσως..ξέρω γω  γιατί τα γράφω. Ίσως γιατί ήταν μια δύσκολη εβδομάδα.

*Δώσε σημασία στις λέξεις με bold. Ψάξε να τις βρεις. Αν τις συνάντησα εγώ μέσα σε μια εβδομάδα, μπορείς και εσύ.

**Βλέπεις αυτό μετά, σήμερα δεν έχει μουσική.

 

 

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες, Παιδί, Σχέσεις and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Η εβδομάδα που πέρασε .

  1. Ο/Η Martha Blogging λέει:

    Ίσως από τα πιο συγκλονιστικά αληθινά κείμενα που έχω διαβάσει τελευταία.
    Μια καθημερινότητα που μπορεί να κρύβει τόσες πολλές λέξεις σε bold!

  2. Ο/Η eleniplus λέει:

    Α, αυτό με τα bold πολύ μου άρεσε φιλενάδα! Θα τις ψάξω τις λεξούλες, το υπόσχομαι!

    Καλημέρα
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    • Ο/Η mamasdoanddonts λέει:

      Και μενα μου αρεσε… Μου ηρθε την ωρα που το έγραφα! Φτιάξε τις δικες σου bold λέξεις 😉 καλημερα γλυκο κοριτσι !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s