Το δικό μου κάλαντο. #παραμονή_Χριστουγέννων.

2

 

(Ίσως να είναι το πιο γρήγορο, αυθόρμητο και ουσιαστικό μου ποστ. )

         Αυτές οι γιορτινές μέρες, να όσο διαρκεί η κρίση (πάντα η κρίση φταίει), όσο μεγαλώνεις (όχι ωριμάζεις, μεγαλώνεις ταιριάζει εδώ), όσο βλέπεις τα παιδιά σου να το ζουν στο μέγιστο και δεν καταλαβαίνεις το γιατί, αυτές οι γιορτινές μέρες σου φέρουν ΚΑΙ ένα βάρος στην ψυχή. Για αυτούς που λείπουν, για αυτούς που «απουσιάζουν» ενώ είναι εδώ, για αυτούς που είναι μόνοι, για αυτούς που είναι μονάχοι, για όσους δεν μπορούν, για όσους μπορούν μα δεν θέλουν, για όσους υποφέρουν έξω τους, για όσους υποφέρουν μέσα τους. Όλοι αυτοί πλέον, παίρνουν χώρο και θέση μέσα στην ψυχή σου..και την βαραίνουν. Όχι πως γίνεσαι ο καλικάντζαρος των Χριστουγέννων, όχι αυτό ποτέ δεν θα μου συμβεί. Την αγαπώ αυτήν την περίοδο του χρόνου. Απλά πλέον τους κουβαλάς και λίγο λίγο «δανείζονται» και ξοδεύουν την υπέρτατη χριστουγεννιάτικη χαρά σου. Και κάθε χρόνο πιο πολύ και κάθε χρόνο πιο λίγο αντίστοιχα.

         Και έτσι, εδώ στο νήμα των Χριστουγέννων, σου εύχομαι τούτο αγαπημένε μου φίλε που με διαβάζεις: είναι ζόρικες οι εποχές που ζούμε. Σκληρές και αδυσώπητες. Σε όλα τα επίπεδα. Σου εύχομαι (αν δεν σου έχει συμβεί ήδη όπως στους περισσότερους από εμάς) να ανακαλύψεις φέτος, τι ακριβώς κάνει χαρούμενα τα Χριστούγεννα σου και να το ζήσεις. Μπορεί ψάχνοντας να καταλάβεις πως άδικα τόσα χρόνια πάλευες να την βρεις αλλού τη χαρά, πως η χαρά και η ευτυχία κρύβονται σε κάτι απλό όπως ένα φιλί ή μια αγκαλιά! Πως η χαρά και η ευτυχία ήταν δίπλα σου τόσα χρόνια και δεν την είχες προσέξει. Πως είσαι ευτυχισμένος με εκείνα τα λίγα που σου έχουν απομείνει μα μοιάζουν πια πολλά. Μα κυρίως να ανακαλύψεις πως τα «χαρούμενα Χριστούγεννα» κρύβονται μέσα σου και μόνο εκεί.

 

          Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα, αγαπημένοι μου.

1

 

*Το διαβάζεις με αυτό. ❤

 

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες, Σχέσεις and tagged . Bookmark the permalink.

2 Responses to Το δικό μου κάλαντο. #παραμονή_Χριστουγέννων.

  1. Ο/Η eleniplus λέει:

    Αχ, πόσο συμφωνώ μαζί σου! Αν και χρειάστηκαν αρκετές δύσκολες στιγμές για να συνειδητοποιήσω πόση ευτυχία κρύβεται στα μικρά και τα ταπεινά. Να είμαστε όλοι καλά, να αγαπιόμαστε και να γελάμε!

    Καλό 2016
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s