Αγάπη είναι…

4

       Διαβάζω αυτές τις μέρες,  το τελευταίο βιβλίο του Γιωσαφάτ  (το βρίσκεις εδώ ). Το έχω αγοράσει πολύ καιρό απλά αυτό που πριν κοιμηθείς κολλάς με τα σόσιαλ μίντια και δεν προλαβαίνεις να διαβάσεις μια αράδα λέξεις από ένα βιβλίο, σε φτάνει στην κατάσταση του να διαβάζεις ένα βιβλίο  έξι μήνες μετά την απόκτηση του. Ας είναι…

         Μιλάει για το γάμο μα κατ’ επέκταση για τον έρωτα , για την αγάπη, για τα είδη  της αγάπης, για τα είδη  αυτών που αγαπούν και πως τους αναγνωρίζεις. Ανακαλύπτεις σίγουρα τον εαυτό σου μέσα τους, τον άντρα σου,  τον εραστή σου, το φίλο σου, το διπλανό σου, τους βρίσκεις όλους, τους ξέρεις, έχεις αγαπηθεί μαζί τους και έχεις πονέσει ίσως μα σίγουρα έχεις νιώσεις πολλά. Αν και μιλάει κυρίως για τη σχέση του γάμου, αυτό που μου τράβηξε την προσοχή είναι όλα όσα γράφονται  για την αγάπη.

        Μέσα στο βιβλίο και μεταξύ πολλών  που έχω διαβάσει είναι και τα  εξής :

  • Ένας άνθρωπος είναι πραγματικά ευτυχισμένος σε αυτή τη ζωή όσο προσφέρει αγάπη, στη γυναίκα του, στα παιδιά του, στους φίλους του, στη δουλειά του. Δεν είναι απαραίτητο να είναι ερωτευμένος, να νιώθει συναισθήματα δεσμού με αυτούς τους ανθρώπους με τους οποίους περνά αυτήν την περίοδο της ζωής μαζί.
  • Αγάπη είναι να μην περιμένεις πολλά πράγματα από τον άλλον και να θέλεις να του δώσεις γιατί παίρνεις ικανοποίηση όπως παίρνει μια σωστή μητέρα : δίνει τα πάντα στο παιδί, το παιδί δεν δίνει τίποτα όμως εκείνη νιώθει μεγάλη ικανοποίηση και παίρνει μεγάλη χαρά. Η μεγαλύτερη ευτυχία που νιώθουν οι περισσότεροι άνθρωποι μα κυρίως οι γυναίκες είναι να βλέπουν να μικρό παιδάκι να κρέμεται από αυτούς. Δεν σου δίνει τίποτα αντιθέτως γκρινιάζει, κλαίει, λερώνει. Αλλά εσύ αισθάνεσαι φοβερή χαρά να το βλέπεις και να του δίνεις.
  • Αγάπη σημαίνει να νοιάζομαι για κάποιον πέρα από τον εαυτό μου. Όχι ότι δεν νοιάζομαι για μένα, αυτό είναι άλλο. Αυτοθυσίες και τα τοιαύτα είναι πολύ περίεργες. Πιο ώριμες είναι οι σχέσεις που συζητάμε εδώ, οι πιο ώριμες, οι σχέσεις που γίνεται μια ανταλλαγή, δημιουργείται ένας δεσμός : αρχίζω να νιώθω ευγνωμοσύνη –είτε είναι φίλος είτε σύντροφος κλπ- και να νοιάζομαι για αυτόν, με νοιάζει τι θα γίνει.

             Αυτά και άλλα υπέροχα λόγια αναφέρονται στο βιβλίο, όχι  πως ήταν η πρώτη φορά που διαβάζω κάτι σχετικό απλά ήταν η φορά που ένιωσα μέσα μου πόσο πολύ έχω αγαπήσει και έχω αγαπηθεί. Και αν νιώθω ευτυχία για το δεύτερο, για το πρώτο νιώθω μεγάλο καμάρι, περίσσια περηφάνια και χαρά.

           Από τους ανθρώπους που έχω αγαπήσει πολύ είναι οι 4 φίλες  μου, σας έχω μιλήσει πολλές φορές για αυτές ( δες  εδώ  ). Διανύουμε μια περίοδο, σαν παρέα,  που δεν την λες ευχάριστη, δεν τη λες ούτε καν υποφερτή : υπάρχει  ένα πρόβλημα και έχει μαυρίσει η καρδιά μας. Μέχρι προχθές, που ήρθαν τα πρώτα καλά νέα και αναθαρέψαμε, πήραμε μεγάλη χαρά και κουράγιο. Και στο ποτό που βγήκαμε για να  γιορτάσουμε τη ζωή μα κυρίως την αγάπη (μας ) και επηρεασμένη από το βιβλίο που διαβάζω, τις έβαλα να μου γράψουν σε μια σειρά, τι είναι αγάπη για εκείνες :

 

  •     Η αγάπη είναι κίνητρο, κίνητρο για να προσπαθείς, να ζεις , να μοιράζεσαι, να  μαθαίνεις, να προσπαθείς ξανά, να δοκιμάζεις, να αλλάζεις, να δίνεις, να παίρνεις, να συνεισφέρεις, να γελάς, να ισορροπείς, να ανταλλάσεις ενέργεια, να αισθάνεσαι. Κίνητρο να υπάρχεις…
  •   Αγάπη είναι η μαμά, ο μπαμπάς, ο θείος, η Μ., ο Χ., η Α., η Ν., η Φ., η Ε., ο Λ., ο Κ., ο Π., ο Τ., ο Β., η Β., η Σ.
  •  Αγάπη είναι  να νοιάζεσαι, να περνάς χρόνο μαζί του, να ονειρεύεσαι ότι μόνο μαζί του θα περάσουν πιο εύκολα οι δύσκολες στιγμές, να παιδεύεσαι να κανείς το φαγητό που του αρέσει, να περνάς καλά επειδή περνά καλά, να νιώθεις μέσα σου- βαθιά- τη χαρά του ή τη λύπη του, να ξυπνάς ξαφνικά το βράδυ και να βρίσκεις τη λύση στο πρόβλημα του, να νικάς τις αδυναμίες σου για τις δικές του.
  •   Αγάπη είναι τα πάντα, η ίδια η ζωή είναι αγάπη. Αγάπη είναι ο λόγος για τον οποίο ζούμε ή αν μη τι άλλο που αξίζει να ζούμε. Αγάπη είναι η χαρά να προσφέρεις  χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα.
  •        Αγάπη είναι το  νοιάξιμο  για τον άλλον, αγάπη είναι το χάδι εκείνη τη στιγμή που το χρειάζεσαι, αγάπη είναι η σκέψη πως τίποτα στη ζωή σου δεν θα ήταν ίδιο αν δεν είχες κάποιους ανθρώπους δίπλα σου, αγάπη είναι το φιλί για καληνύχτα, αγάπη είναι το τηλεφώνημα απλά για να σε ακούσω, αγάπη είναι το ότι καταλαβαίνεις περισσότερα από τις σιωπές του παρά από όσα λέει, αγάπη είναι η μυρωδιά, αγάπη είναι η ελπίδα πως όλα θα πάνε καλά γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να μην σε έχω δίπλα μου για πάντα.

                Μεγαλώνοντας   έχω καταλήξει πως το μόνο περιουσιακό στοιχείο που αποτιμάται το ίδιο από όλους, που παραμένει σταθερό στο χρηματιστήριο αξιών και που τελικά σε κάνει περήφανο που το έχεις στην κατοχή σου ασχέτως εποχών και τάσεων, είναι η αγάπη. Το πόσο έχεις αγαπήσει και το πόσο έχεις αγαπηθεί είναι η περιουσία σου, η πολύτιμη και τίποτα, μα τίποτα στο κόσμο, ακόμα και αν χαθούν τα πάντα, κανείς και τίποτα δεν μπορεί να στην στερήσει. Δεν μπορεί να σου πάρει κανείς πίσω αυτό που έχεις νιώσει στη ζωή σου, τα βλέμματα και τις αγκαλιές αγάπης που έχεις εισπράξει, τα χάδια και τα φιλιά.

                  Και όταν όλα θα έχουν στερέψει, όταν όλα θα δείχνουν το τέλος, αυτές οι αναμνήσεις, αυτό το γεμάτο ντεπόζιτο αγάπης που κουβαλάς, θα σου δίνει δύναμη και θα σου δείχνει το δρόμο.

2

*Αφιερωμένο στο μικρό  Χ.  με την ευχή να καταλάβει πόσο σημαντική είναι η αγάπη στη ζωή του. Αφιερωμένο και στις φίλες μου φυσικά. ❤

Το διαβάζεις ακούγοντας αυτό.

 

 

 

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες, Σχέσεις and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s