Χαρά είναι…

4

      Σαν σήμερα πριν από ένα χρόνο ακριβώς αποφάσισα να ξεκινήσω τούτο δω το μπλόγκ. Αρχική μου ανάγκη ήταν να γράφω (αυτό δεν λένε όλοι οι μεγάλοι μπλογκερς άλλωστε;) όλα αυτά που έρχονται στη σκέψη μου και στην καρδιά μου και μετά η ανάγκη  (και μην σου πω κυρίως, με το ψώνιο που με βλέπω) να μοιραστώ όλα αυτά που με απασχολούν και να διασκεδάσω / προβληματίσω / συγκινήσω όσους (τους λίγους έστω)που θα τύχει να με διαβάσουν.

        Δεν ήταν  λίγα τελικά αυτά που με απασχόλησαν μα κυρίως δεν ήταν λίγοι αυτοί που έτυχε να με διαβάσουν! Και η χαρά μου είναι ακόμα πιο μεγάλη γιατί ένα χρόνο μετά, όλο αυτό το νιώθω σαν μια ευρύτερη οικογένεια που θες να της προσφέρεις..να την νιώθεις ευχαριστημένη και πλήρη! 

         Σαν επετειακό ποστ λοιπόν και εξαιτίας των ημερών αλλαγής που ζει τούτος ο τόπος, αποφάσισα να γράψω για τη χαρά. Σκεφτόμουν τις προάλλες πως περιμένοντας να έρθουν αυτές οι καλύτερες μέρες ,χάνουμε την ουσία και  μπορεί η ευτυχία η’ έστω οι στιγμές χαράς να βρίσκονται εκεί στα καθημερινά, στα δίπλα στο τιμόνι, όταν μαγειρεύεις, όταν απαντάς σε μέηλ. Έτσι αποφάσισα να κάνω μια λίστα μικρή, στα γρήγορα, με μερικά αθώα, καθημερινά, συμβαίνουν συνέχεια πράγματα, που  με κάνουν να χαμογελώ και να νιώθω μια δόση ευτυχίας.

          Λοιπόν χαμογελώ ευτυχισμένη όταν :

  • Μυρίζω τα μαλλιά της.

 

  • Πίνω την πρώτη γουλιά του αγαπημένου μου καφέ.

 

  • Βλέπω «Φιλαράκια».

 

  • Κάθομαι στην παραλία μόνη μου με ποτάκι στα χέρια.

 

  • Κάθομαι στην παραλία με καλή παρέα και με το ίδιο ποτάκι στα χέρια.

 

  • Τρώει αθώα τούμπα ο μπροστινός μου και σηκώνεται κόκκινος σαν το παντζάρι από ντροπή και εγώ κάνω πως δεν βλέπω.

 

  • Βγαίνω βόλτα (οπουδήποτε !)με τις κολλητές μου.

 

  • Κρυφακούω στο τρένο 15χρονα πιτσιρίκια να μιλουν για γκομενικά.

 

  • Κρυφακούω γενικά αγνώστους να λένε ευφάνταστες ιστορίες που δεν με αφορούν καν.

 

  • Κάγκουρας οδηγός που έχει κάνει τα πάντα για να με προσπεράσει τελικά κολλά στην κίνηση και φεύγω πρώτη.

 

  • Ο Σάκης Ρουβάς.

 

  • Ξεκινώ πρώτη στα φανάρια ενώ ο διπλανός μου  μάρσαρε όσο ήταν κόκκινο το φανάρι αλλά του έσβησε η μηχανή  μόλις έγινε πράσινο.

 

  • Φορώ το τζην μετά από πλύσιμο και δεν νιώθω πως κόβομαι στα δυο.

 

  • Τρώω σοκολάτα κρυφά για να μην με δει η μικρή και ζητήσει (πάλι!).

 

  • Μυρίζω άνοιξη στον αέρα.

 

  • Τρώω κεράσια.

 

  • Ακούω μια επιτυχημένη ατάκα από έναν άγνωστο σε δημόσιο χώρο

 

  • Είμαι μόνη στο σπίτι.

 

  • Είμαστε όλοι μαζί στο σπίτι.

 

  • Πάμε οικογενειακώς (και Λαρόνι) εκδρομή και λέμε βλακείες μέσα στο αμάξι.

 

  • Κάνω κοπάνα από τη δουλειά.

 

  • Ψωνίζω κάτι σε πολύ καλή τιμή και ας είναι μάλλον άχρηστο.

 

  • Τρώω στο κρεβάτι το μεσημεριανό και ας είναι γιουβέτσι η’ ψαρόσουπα.

 

  • Σπάω σπυράκια.

 

  • Κοιτάζω το σημάδι από μαύρισμα και καμαρώνω το κορμί μου(και ας μην είναι ωραίο!).

 

  • Προλαβαίνω να μπω πρώτη στη σειρά του ταμείου του σουπερ μάρκετ ενώ έχει πολύ κόσμο.

 

  • Βάζω τέρμα το αγαπημένο μου τραγούδι και χορεύω σαν να μην υπάρχει αύριο.

 

  • Γράφω για να με διαβάσεις.

 

  • Αγοράζω άχρηστο περιοδικό με γαμάτο όμως δώρο μέσα.

 

  • Οδηγώ μόνη μου στην Εθνική οδό.

 

  • Βρίσκω επιτυχημένο καφέ καπουτσίνο.

 

  • Πηγαίνω σε καινούργια μέρη μαζί του.

 

  • Χαζεύω ελεεινές μου φωτογραφίες από το παρελθόν.

 

  • Ισιώνω εκείνη την άβολη κυλότα που με έχει πεθάνει όλη μέρα.

 

  • Φοράω αναπαυτικά παπούτσια και περπατώ και πετώ.

 

  • Αγοράζω μια τσάντα, οποιαδήποτε και από οπουδήποτε.

 

  • Ανοίγω δώρα.

 

  • Δίνω φιλιά και αγκαλιές.

 

  • Σερφάρω και μαθαίνω άχρηστες πληροφορίες.

 

  • Πετυχαίνω το κέικ.

 

  • Πετυχαίνω οποιοδήποτε φαγητό και μου λέει ο Τ. πως το έχω κάνει υπέροχο.

 

  • Πάω με τη μάνα μου ΙΚΕΑ και μου πληρώνει το λογαριασμό.

 

  • Φαίνεται από το κρεβάτι μας η πανσέληνος.

 

  • Σηκώνομαι χωρίς γυαλί γκαβωμάρας μέσα στη νύχτα και κοπανάω από την τύφλα μου παντού.

 

  • Ακούω το σκύλο να γρυλίζει τυλιγμένος στο πάπλωμα.

 

  • Αγοράζω παγωτό από το περίπτερο.

 

  • Είναι Δεκέμβρης και ετοιμάζω το καινούργιο ημερολόγιο της επόμενης χρονιάς.

 

  • Βρίσκω να παρκάρω έξω ακριβώς από εκεί που πηγαίνω.

 

  • Σκέφτομαι ατάκες που μόνο 2-3 άνθρωποι γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνουν για μένα. (κρέπα αρνί, μαύρο ψωμί, άγιο είχαμε, πετάχτε με μέσα!)

 

  • Παίζει το ράδιο το αγαπημένο μου (σε εκείνη τη φάση) τραγούδι (τώρα είναι αυτό).

 

  • Τώρα δα που γράφω όλα αυτά.

           Η λίστα καταλαβαίνεις  πως μπορεί να συνεχίσει μέχρι αύριο..είναι τόσα τα απλά, καθημερινά που μας φέρνουν χαμόγελα..να αν σου ζητήσω να κάνεις και εσύ μια ίδια, θα δεις πως σε λίγα λεπτά θα φτιάξεις μια μεγαλύτερη και σαφώς απολαυστικότερη από τη δική μου. Γιατί θα είναι η λίστα της χαράς σου.

          ΚΑΝΕ ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ!

Υ.Γ. Ευχαριστώ πολύ που ένα χρόνο τώρα είσαι εδώ και γουστάρεις..και σήμερα που γιορτάζουμε (τι δώρο να σου πάρω; Α ρε Αννούλα όλα τα έχεις πει #άσχετο) μας εύχομαι αυτό: να γουστάρουμε γενικώς. Φιλί τεράστιο._

3

 

 

 

 

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες, Σχέσεις and tagged , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Χαρά είναι…

  1. Ο/Η HappyMum Angie λέει:

    Αυτές είναι οι πραγματικές στιγμές της ζωής, αυτές που ζούμε καθημερινά και όχι αυτες που περιμένουμε να έρθουν. Πρέπει να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή…. μην το ξεχνάμε!

    Καλά με αυτό κι εγώ ξετρελαίνομαι χαχαχαχα
    Κάγκουρας οδηγός που έχει κάνει τα πάντα για να με προσπεράσει τελικά κολλά στην κίνηση και φεύγω πρώτη.

    • Ο/Η mamasdoanddonts λέει:

      Χαχαχα… Και εγω τρελαίνομαι.. Και αντε το παραδέχομαι, το επιδιώκω και λιγο 😉😜

  2. Ο/Η DiaperGifts λέει:

    Χαρά είναι να έχω το παιδάκι μου στην αγκαλιά μου! + αυτά βέβαια που ανέφερες!!!

  3. Ο/Η efou λέει:

    …κάτι για scrable με γαμάτη παρέα δεν διάβασα πουθενά!!!:-Ρ;-)

    • Ο/Η mamasdoanddonts λέει:

      Τωρα ειδα που είχες σχολιάσει… Νόμισα στα γυαλια μυωπίας… Ναι δεν έγραψα γιατι ειπα να γράψω πιο μη αναμενόμενες στιγμές ευτυχίας… Για σενα ελπιζω να γράψω στο πρωτο μου γυμναστήριο ή στο πρωτο ιαματικό μπανιο 😉
      Θελει κατι πρωτο μαζι σου 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s