Στο νήμα του χρόνου.

finish

        Αυτό το τέλος της χρονιάς φέρνει ένα ψυχοπλάκωμα και σε σένα ε; Η’ όχι; Μην πεις όχι μωρέ, δεν θέλω να είμαι μόνη… όχι σήμερα που με έχουν πιάσει οι μαυρίλες!

        Συνήθως όταν τέλειωνε ο χρόνος , στις τελευταίες του μέρες δηλαδή, με απασχολούσε  μόνο α) πως θα το παλέψω να μην πάρω πολλά κιλά στις γιορτές β) τι δώρο να πάρω σε ανθρώπους που αγαπώ γ) που θα βρω τα λεφτά και δ) ποτέ θα φάνε στο σπίτι μας το σοι και πότε εμείς σε αυτούς.. αυτά και μόνο! Φέτος όμως δεν ξέρω τι με έχει πιάσει, η ωριμότητα  (σικ!), η μητρότητα, η υπευθυνότητα , τα όλα σε –ότητα που με έχουν κυκλώσει,  όμως όχι τούτος ο χρόνος δεν θα έλεγα πως φεύγει με γλυκιά γεύση..ούτε καν μην σου πω!

         Δυστυχώς δεν μπορώ να συγκεντρωθώ σε αυτά που κέρδισα αυτή  την χρονιά (όχι πως είναι πολλά, τα κλασικά απλά, καθημερινά αλλά σημαντικά !) , δεν μπορώ να τα θυμηθώ γιατί έχω επικεντρωθεί σε αυτά που έχασα..και κολλάω..και ξεχνάω! Και σκέφτομαι πως έχασα μωρά, ανθρώπους, φιλίες, σχέσεις, εμένα πολλές φορές (κυρίως εμένα, σε όλα αυτά έχω χάσει εμένα!)..και νιώθω ένα βαρύ πόνο , αυτό του αποχαιρετισμού γιατί φεύγοντας ο χρόνος, νιώθω πως είναι η τελευταία φορά που τα κλαίω όλα αυτά και πρέπει να τα κλάψω πολύ. Και νιώθω πως αν τα κλάψω, τώρα στην κόψη του νήματος για αυτό το χρόνο , θα τα τελειώσω, θα τα αφήσω πίσω μου και δεν θα με ξαναπονέσουν.

        Και ενώ προσπαθώ να τα δω όλα θετικά, έτσι πρέπει , έτσι συνεχίζεται τούτος ο αγώνας, κάτι συμβαίνει και τα βλέπω όλα αλλιώτικα και όχι άσπρα ( δεν λέω μαύρα, με βλέπεις, το παλεύω!)… όμως δεν θα το αφήσω να με πάρει από κάτω, αυτό σου εύχομαι και σένα. Δεν θα το δω έτσι, θα τα αλλάξω όλα και θα γίνουν αλλιως.. εστω σαν παραμύθι, έστω σαν ψέμα!!

 

         Εύχομαι λοιπόν η’ έστω θα προσποιηθώ πως όλα αυτά που έχασα η’ είναι « εδώ» μαζί μου η’ τα έχασα επειδή έτσι έπρεπε να συμβεί γιατί αυτό είναι το συμβόλαιο προκειμένου να πάμε παρακάτω! Και ελπίζω ο επόμενος χρόνος να μου δείξει το λόγο και το αποτέλεσμα όλων αυτών που στερήθηκα/-με αυτήν την χρονιά!

  

         Καλή χρονιά σε όλους μας  🙂

 

Υ.Γ. Το έγραφα ακούγοντας αυτό ... ❤

 

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες, Σχέσεις and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s