Κοινωνικό κυλικείο.

 

IMG_9398

         Το σχολείο της Λ. έχει εφαρμόζει εδώ και δυο μήνες ένα πρόγραμμα η΄καλύτερα ένα παιχνίδι εκπαίδευσης θα το έλεγα . Κάθε Πέμπτη μια τάξη του δημοτικού, αναλαμβάνει να λειτουργήσει το κοινωνικό κυλικείο.. τι ακριβώς είναι αυτό: μια φορά την εβδομάδα και για όσο διαρκέσει το πρόγραμμα, μια τάξη αναλαμβάνει εναλλάξ  (τα παιδιά μαζί με  τους γονείς τους) να φτιάξουν φαγητά που θα μπορούσαν να πουληθούν σε ένα κυλικείο (τυροπιτάκια, κέικ, τοστ, σάντουιτς κλπ). Στο μεγάλο διάλειμμα του σχολείου, οι υπόλοιπες τάξεις έρχονται στην τάξη κυλικείο και με μια συμβολική τιμή  (1 ευρώ), «αγοράζουν»  3 κομμάτια της επιλογής τους από τα φαγητά αυτά. Τα χρήματα που συγκεντρώνονται (που είναι ένα σεβαστό ποσό κάθε φορά ) θα δοθούν  στο τέλος σε κάποιο οργανισμό η’ σε κάποιο σχολείο με ανάγκη. Εννοείται πως συμμετέχουν (είτε μαγειρεύοντας είτε « ψωνίζοντας» ) όσα παιδάκια επιθυμούν  όμως ευτυχώς συμμετέχουν και το περιμένουν με χαρά όλα!

           Το παραπάνω πρόγραμμα (ας το πούμε έτσι) μαθαίνει στα παιδιά (ιδίως τα πιο μεγάλα γιατί τα μικρότερα ενθουσιάζονται ακόμα και με τη διαδικασία αγοράς και πορτοφολιού με λεφτά που κουβαλούν έστω και αν είναι ένα ευρώ )  την προσφορά στο συνάνθρωπο που έχει ανάγκη και την εθελοντική εργασία (μαγειρεύω κάτι και το προσφέρω). Η Λ. περιμένει με λαχταρά να έρθει η Πέμπτη και με περισσότερη λαχτάρα (είναι φαγανό το παιδί μου!) τι θα φάει από τις λιχουδιές του κοινωνικού κυλικείου… μα πιο πολύ από όλα περιμένει πότε θα έρθει η σειρά του νηπιαγωγείου να « λειτουργήσει « το κοινωνικό κυλικείο και να πουλήσουν εκείνοι οι ίδιοι τα φαγητά σε όλο το σχολείο.

     Σήμερα λοιπόν είναι η σειρά τους και ετοιμάσαμε με χαρά τα λουκανικοπιτακια που αποφάσισε το Λυδόνι..και εγώ περιμένω με λαχτάρα να ακούσω τις εντυπώσεις ως πωλήτρια όταν γυρίσει από το σχολείο.

     Φεύγοντας δε, μου είπε «Μακάρι να τα πάρουν όλα..έτσι θα έχουμε βοηθήσει ακόμα περισσότερους!»

 

🙂

Υ.Γ1. Ο λόγος που μοιράστηκα από το ποστ είναι ότι θεώρησα πως μπορεί να εφαρμοστεί και σε άλλα σχολεία και όλοι μαζί να κάνουμε τη διαφορά!

Υ.Γ2. Το έγραφα ακούγοντας αυτό.

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες, Παιδί and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s