Running for a cause –part II

φωτογραφία 4 (1)

 

Μην ξαναρχίσω τις συστάσεις, τα έχουμε πει, με λένε Λυδόνι-χελιδόνι και το σκ που μας πέρασε έκανα το πρώτο μου επίσημο τρέξιμο σε αγώνες υψηλού επίπεδου (πω πω ακούστηκε πολύ ουαουα για τα 5 μου χρόνια).

Είχαμε μείνει εδώ και η συνέχεια  είναι πως ξεκινήσαμε παρασκευή μεσημέρι για Costa Navarino και ήμουν τόσο ενθουσιασμένη, μα τόσο σου λέω. Είπα 2853  φορές  το  «πότε φτάνουμε ;», έφαγα ότι υπήρχε στο αμάξι, σταμάτησα 3 φορές για τσισα (οι δυο ήταν ψέμα, ήθελα να βγω από το αμάξι για λίγο και μόνο ) και ρώτησα 7 φορές ποιος ήταν ο Κώστας ο Ναβαρίνος και γιατί έκτισε εκεί το ξενοδοχείο του.

Φτάσαμε τελικά λίγο πριν φύγει ο ήλιος (ναι και εγώ έσκασα που δεν θα  έκανα μπάνιο στη θάλασσα !!) σε ένα μέρος που έμοιαζε σαν παράδεισος, τόσο όμορφα και τόσο ήρεμα. Και πήγαμε γρήγορα για να γνωρίσουμε τον κύριο εξαιτίας του οποίου ξεκίνησαν όλα αυτά, είναι υπερμαραθωνιοδρόμος είπε η μαμά  #deankarnazes.

Μας μίλησε για το πόσο σπουδαία είναι η άσκηση στην ζωή, η σωστή διατροφή, η αγάπη για τη ζωή και η αρμονία με τη φύση  #eatwell_runwell_livewell . Επέμενε πως για να ακολουθήσουμε όλα εμείς τα παιδιά αυτόν το δρόμο, πρέπει να το δούμε να το κάνουν οι γονείς μας και πως πρέπει να σηκωθούν από τους καναπέδες και να αρχίσουν να τρέχουν, να αθλούνται, να προσέχουν τη διατροφή τους και τη δική μας. Τα έλεγε τόσο ωραία και όλοι χειροκροτούσαμε ενθουσιασμένοι και η μαμά είπε πως αν δεν είχε σκοτεινιάσει θα άρχιζε το τρέξιμο, μα το θεώ, έτσι είπε!

 

Οι μέρες που ακολούθησαν ήταν τόσο ευχάριστες και τόσο διαφορετικές. Παρακολουθήσαμε  μάθημα  Taekwondo από έναν ολυμπιονίκη #alexandros_nikolaidis  , μάθαμε τα προβλήματα των παιδιών  που έχουν μεγαλύτερο βάρος από το κανονικό , κάναμε νεροτσουλήθρες (ναιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!!), φάγαμε τέλεια φαγητά, τρέξαμε όλα τα παιδιά ένα 1 χλμ παρέα μαζί με αυτόν τον σπουδαίο υπερμαραθωνιοδρόμο που σας είπα παραπάνω , έτρεξε ο μπαμπάς μου μαζί με άλλους γονείς 5 χμλ και τερμάτισε καταϊδρωμένος μα περήφανος (και εγώ!), φάγαμε μπανάνες και άπειρους μακεδονικούς χαλβάδες, γνώρισα φίλες καινούργιες και αγαπημένες..πέρασα υπέροχα!

φωτφία 2

παρακολουθώντας μάθημα TAEKWONDO απο τον Αλέξανδρο Νικολαίδη

φωτογραφία 3

O Αλεξανδρος Νικολαιδης επι το εργο

φωαφία 1

Αφοσιωμενο κοινο #taekwondo

 

 

φωτογραφία 2

Αγωνας κολυμβησης η’ αλλιως μια θαλασσα γεματη ολυμπιονικες

φωτογραφία 4

Γραμμη εκκινησης αγωνα 5 χλμ

 

φωτογραφία 5

Γραμμη εκκινησης αγωνα 1 χλμ για παιδια

φωτογραφία 2

Ο τερματισμος του μπαμπα μου ❤

 

φωτογραφία 3

Ομιλια του Dean Karnazes για τα οφελη του eat well, run well, live well

φωτογραφία 1

Στην ομιλια του Dean Karnazes

φωτογραφία 2 (1)

Mαραθουπολη Μεσσηνιας

φωτογραφία 2

Στην ομιλια του Dean Karnazes , με τις καινουργιες φιλες μου.

φωτογραφία 3 (1)

Μετα τον τερματισμο #allianz

φωτογραφία 3

On the beach ❤

φωτογραφία 4

Θεα απο το δωματιο

φωτογραφία 5 (1)

Μεταλλιο (για ολους!!!!)

φωτογραφία 5

Μια από τις δεκάδες πισινες του Costa Navarino

 

φωτογραφία 1 (1)

Νεροτσουλήθρεςςςςςςςςςςςςςςςςςς!

φωτογραφία 1

Το beach bar στην παραλια του Ρωμανου

 

Όπως φαίνεται ξεκάθαρα  περάσαμε υπέροχα μα πιο πολύ χαίρομαι που έμαθα (ευτυχώς νωρίς ) πως η άσκηση και η σωστή διατροφή καθορίζει τη ζωή σου.

Περιμένω με λαχτάρα και το επόμενο Navarino Challenge για να ξαναδώ από κοντά αυτόν τον απίθανο τύπο, τον Dean Karnazes.

Till then kisses .. 😉

 

Υ.Γ.1  Ευχαριστώ τη μαμά που με βοήθησε στο γράψιμο

Υ.Γ. 2 Αφιερωμένο στο μπαμπά και στον πρώτο του αγώνα τρεξίματος

Υ.Γ. 3 Όλοι ευχαριστούμε ένα φίλο..ξέρει εκείνος 😉

 

 

 

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες, Παιδί and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s