Το διπλανό δωμάτιο.

(Το κείμενο γράφτηκε τον Ιούνιο του 2011 αλλά το πέτυχα κάπου προχτές και είπα να το μοιραστώ!)

 

Εδώ και λίγες μέρες στο διπλανό δωμάτιο ζει μια οικογένεια. Αν και δεν έχει δημιουργηθεί καιρό (δεν έχει κλείσει ούτε εβδομάδα!) όσα μας έχει «δείξει» και όσα μας έχει μάθει δεν συγκρίνονται με εμπειρίες ζωής….

Η οικογένεια αυτή ξέρει για τα καλά τι εστί αγάπη, αφοσίωση, θυσία για το διπλανό, σεβασμός. Eχει αρχηγό μια μάνα που το μόνο που την νοιάζει είναι να κάνει το παν για τα παιδιά της. Δεν τρώει, δεν πίνει καν νερό αν δεν την ζορίσω εγώ απλά και μόνο για να μην λείψει ούτε λεπτό από εκείνα! Και τώρα τελευταία που έχει αρχίσει και δειλά δειλά ξεμυτίζει (της έλειψε η παρέα μας!) το κάνει για λίγα,  κλεφτά λεπτά, ισα ισα να πάρει μια ανάσα! Και ύστερα πίσω στο καθήκον..χωρίς να παραπονιέται χωρίς να αγκομαχά..άπλα και μονό επειδή έχει παιδιά να μεγαλώσει!

Στο διπλανό  δωμάτιο υπάρχει μια οικογένεια…..που κάθε μέρα μου θυμίζει πόσο εγωίστρια και μικρή είμαι! Και πόσο λάθος έχω μάθει να μετρώ τα σπουδαία στη ζωή….στο διπλανό δωμάτιο νομίζω πως «μένει» ένα θαύμα και η φύση όλη!!!

Και είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό !

φωτογραφία

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s