Μόνες μαμάδες ψάχνουν (να βρουν γωνιά να κοπανήσουν το κεφάλι τους!) Μέρος Α’

φωτογραφία

Αποφασίσαμε να πάμε μια εβδομάδα διακοπές ( να ναι καλά ο φίλος που μας έδωσε το εξοχικό του). Δυο μαμάδες και δυο κόρες , ευτυχώς οι κόρες σε ηλικία που ναι μεν τρώγονται  ανά ένα νανοσέκοντ αλλά μπορούν να κάνουν άπειρα  πράγματα μόνες τους ( αυτοεξυπηρέτηση επιστημονικά)  και άρα το λες διακοπές  μπόθ γουέις. 

          Το ραντεβού ήταν πρωινό » 7 ακριβώς να είσαι εδώ, θα χάσουμε το πλοίο «… 7,30 ήμουν εκεί, ευτυχώς το πλοίο δεν είχε φύγει (σημείωση συγγραφέα : το παραπάνω δίδυμο μαμάδων έχει χάσει άπειρα πλοία στην καριέρα του προ μητρότητας μα αυτό είναι μια ΕΝΤΕΛΩΣ άλλη ιστορία!) . Στο δρόμο μέχρι το λιμάνι, τα κορίτσια ήταν μέσα στον ενθουσιασμό, τσακώθηκαν 4 φορές κυρίως για το ποιά ακουμπάει περισσότερο το σκύλο από την άλλην. Α ναι, δεν το είπα, είχαμε και έναν σκύλο ανάμεσα στα παιδικά καθίσματα, έναν οσιομάρτυρα σκύλο να πω καλύτερα.

          Στο πλοίο καθίσαμε αναγκαστικά κατάστρωμα λόγω σκύλου (οι φίλοι που γνωρίζουν την αγάπη μου για τη θάλασσα, καταλαβαίνουν πόσο  αγαπώ  τούτο το σκυλί και τι θυσίες κάνω!). Τα κορίτσια  ζητούσαν για πρωινό πορτοκαλάδα μπλε, πατατάκια και κρακεράκια (το κατάλληλο πρωινό δηλαδή!)… έφαγαν τα μισά, τα άλλα οι μανούλες. Ο σκύλος δέθηκε πλησίον κάδου απορριμμάτων, μέγα λάθος φίλε μου, έφαγε 3 μπατζάκια επιβατών , μια σακούλα από πιτσίνια και έγλυψε 3 καφέδες …ξένους!

         Επιτέλους φτάσαμε και στρωθήκαμε στο  πρώτο καφενείο στο λιμάνι για να περιμένουμε κάποιον να μας παραλάβει. Τα κορίτσια  παρήγγειλαν 2 ομελέτες σπέσιαλ, έφαγαν τη μισή και την άλλη μιάμιση ο σκύλος ( παρακαλώ ας κρατάει κάποιος λογαριασμό στα έξοδα και στις θερμίδες του σκύλου γιατί τα έχω χάσει !), έριξαν 4 φορές τα ποτήρια (γεμάτα με νερά και καφέδες), τσακώθηκαν για ποιανής το λαστιχάκι στα μαλλιά είναι ομορφότερο  και φύγαμε.

         Ο κάποιος να μας παραλάβει ήρθε αλλά ένεκα ιθαγενής,  πήγαινε σαν τρελός και για να τον προλάβω μπορώ να πω πως τα έκανε  πάνω της λιγάκι η γαλαρία. Αφού  σκαρφαλώσαμε σε μια βουνοκορφή τύπου «φέρε να βάλω σημαία ελληνική, την κατακτήσαμε την κορυφή» και αφού άκουγα τις μικρές από πίσω να μυξοκλαίνε αγκαλιασμένες «μπουχού-μπουχού, θα πέσουμε στο γκρεμό ας αποφασίσουμε ποιανής είναι ωραιότερο το λαστιχάκι (= κάτι σαν τελευταίος καυγάς) «, φτάσαμε στο σπίτι. Που έχει ίσως την ωραιότερη θέα που έχεις δει όμως έχει δυο θεματάκια : α) πριν χτιστεί το σπίτι ήταν μύλος εκεί άρα οτιδήποτε κάτω των 25 κιλών δεν μπορεί να σταθεί εκτός σπιτιού (μια μέρα βρήκαμε το σκύλο στο διπλανό μπαλκόνι) και β) παρόλο τον αέρα, ΟΛΕΣ οι ακρίδες του νησιού προφανώς είχαν το μπαλκόνι του σπιτιού μας σαν στέκι, το the place to be τους βρε αδελφέ. Όπως καταλαβαίνεις αγαπημένε αναγνώστη, η εβδομάδα στο σπίτι κύλησε στους εσωτερικούς κυρίως χώρους  (κάποια στιγμή από το μέσα μέσα  μου ‘ρθε να ανάψω τζάκι κι ας έλιωνε ο τόπος)  και βγαίναμε στο μπαλκόνι εναλλάξ και ο ένας φυλούσε  τσίλιες με το σκουπόξυλο για να διώχνει τις ακρίδες.

         Φτάσαμε λοιπόν στο σπίτι όμως έπρεπε να αδειάσουμε το αμάξι, το οποίο αμάξι δεν σου είπα (επίτηδες , για να δώσω βαρύτητα στις άλλες μπαρούφες  μου!) πως ξεχείλιζε από αποσκευές. Ναι αγαπημένοι φίλοι, 2  γυναίκες και 2 μικρές πριγκίπισσες (κρίμα που δεν ξέρουν να διαβάζουν τα κορίτσια, θα είχαν τρελαθεί με χαρακτηρισμό) είχαν κουβαλήσει 8 βαλίτσες για πέντε μέρες και φυσικά έπρεπε να μπουν αυτές οι βαλίτσες μέσα στο σπίτι. Άρα κοίτα ποιο ήταν το πλάνο :βάλαμε ένα μικρό  να κρατάει  πορτ μπαγκαζ (α δεν σου είπα επίσης πως η πόρτα του πορτ μπαγκάζ  του αυτοκίνητου δεν μένει ανοιχτή και σου έρχεται στο κεφάλι και άρα κάποιος πρέπει να την κρατάει ανοιχτή για να ξεφορτώσεις), μια μάνα κρατάει σκουπόξυλο και διώχνει ακρίδες, μια μάνα κουβαλάει και μια μικρή ανοιγοκλείνει πόρτα σπιτιού από το φόβο μην μπει καμία ακρίδα μέσα. Μετά από 1 ώρα και με άπειρα προβλήματα στην γραμμή παραγωγής  (πότε η μια μικρή άφηνε την πόρτα του πορτ μπαγκάζ και σου έπεφτε στο κεφάλι, πότε η άλλη μικρή ξεχνιόταν μέσα στο σπίτι και δεν σου άνοιγε την πόρτα  και ξεροστάλιαζες με βαλίτσες στο χέρι, πότε η μια μάνα πάθαινε υστερία από τις πολλές ακρίδες και δήλωνε παραίτηση) έγινε η μεταφορά αποσκευών και ξεκινήσαμε για το πρώτο μας μπάνιο στη θάλασσα.

             Στη θάλασσα τα κορίτσια ξεχύθηκαν στο νερό μόλις φτάσαμε , λογικό, ήταν από τα ξημερώματα στο πόδι και το μόνο που περίμεναν ήταν αυτό. Αυτό σημαίνει πως αφού κουβαλήσαμε κουβαδάκια, πετσέτες και λοιπά και αφού στρώσαμε το «θαλασσινό τσαντίρι» μας, ακολουθήσαμε και εμείς. Για ένα περίεργο λόγο, το 5χρονο θεωρεί κολύμπι τις 47 βουτιές/ δευτερόλεπτο, τις  » σου πετώ νερό μόνο στα μούτρα» αρμονικές κινήσεις    και φυσικά το «βγαίνω από τη θάλασσα μόνο όταν παπαριάσουν τα δάχτυλα μου και γίνουν μπλε τα χείλη μου» και εσύ, η μάνα πρέπει να είσαι εκεί και να συμμετέχεις. Κάποια στιγμή (μπορεί και με δέλεαρ ένα παγωτό!) βγαίνουν από τη θάλασσα. Τώρα ήρθε η ώρα σου μάνα, να παραγγείλεις καφέ και να ανοίξεις  βιβλίο (χλίδες!).Όμως  παραγγέλλουν και τα κορίτσια, δυο μιλκσεικς (ήπιαν τον έναν, το άλλο οι σφίγγες ) δυο χυμούς (πάλι οι σφίγγες  είχαν το μερίδιο τους)  και ένα σάντουιτς μισό-μισό (με μίνι καυγά ποια θα πάρει ποιο μισό). Μετά ξεκίνησαν τα κουβαδάκια  (επιτέλους θα διαβάσω το βιβλίο μου ) με μίνι διαλλείματα καυγά για λόγους πολύ ουσιαστικούς όπως » πήγαινε πιο κει αυτή η άμμος είναι δική μου, πάρε τη σφίγγα σου από εδώ, μην τρως τη δική μου άμμο φάε τη δική σου, εγώ θα θάψω πιο βαθιά το σκύλο (ουπς εδώ σηκώνομαι) » μέχρι το επόμενο 2ωρο..μετά και στα ξαφνικά, ο εν λόγω σκύλος (μάλλον άκουσε την επικείμενη κηδεία του) αποφάσισε να το σκάσει και να πάει να ξαπλώσει στη δίπλα- άσχετη- παρέα. Που καλά έκανε το ζώο και εγώ στη θέση του εκείνη την  παρέα θα διάλεγα αν μπορούσα όμως η παρέα είχε άλλα πλάνα, πιο ερωτικά να τα πω!!Και ο σκύλος  και η άμμος που κουβαλούσε σαν να χάλασε το μουντ τους και η κυρία άρχισε να τσιρίζει και ο σκύλος να τρέχει να κρυφτεί από τον κύριο και εγώ από πίσω και από πίσω οι μικρές και από πιο πίσω οι σφίγγες και άσε παράτα το βιβλίο, πάμε να φύγουμε.

(συνεχίζεται)

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες, Παιδί, Σχέσεις and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Μόνες μαμάδες ψάχνουν (να βρουν γωνιά να κοπανήσουν το κεφάλι τους!) Μέρος Α’

  1. Ο/Η Marietta λέει:

    Ανυπομονω για το «συνεχιζεται»

  2. Παράθεμα: Μόνες μαμάδες ψάχνουν (να βρουν γωνιά να κοπανήσουν το κεφάλι τους!) Μέρος Β’ | mamas do and dont's

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s