Στην πλατεία.

πλατεια

     Το καλοκαίρι για μένα δεν ξεκινά με τα μπάνια ( άλλωστε οι φίλοι μου γνωρίζουν τι σόι θαλασσόλυκος είμαι !). Για μένα έναρξη καλοκαιριού θεωρείται το πρώτο χτύπημα σε καρπούζι (#kinky) και το πρώτο απόγευμα στην πλατεία με τα παιδιά για παιχνίδι και ποδήλατο.

     Έχει ξεκινήσει τούτο το έθιμο (για το χτύπημα του καρπουζιού θα μιλήσω άλλη φόρα ) σχεδόν δυο χρόνια πρίν όμως νομίζω πως ήδη είναι ένας από τους λόγους που χαίρομαι το καλοκαίρι. Αρχικά απογεύματα δεν τα λες γιατί όταν δεν υπάρχουν υποχρεώσεις  ( σχολεία- δουλειές) τα απογεύματα της πλατειάς κρατούν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες (ναι με τα παιδιά οπότε αν κάποιος που διαβάζει είναι από την Πρόνοια, θα τα αρνηθώ όλα να ξέρει :P)

     Αγαπώ την πλατεία γιατί με κάνει να νιώθω σαν παιδί και μένα.  Αυτό που κάθεσαι στο παγκάκι και κουβαλάς καλούδια  και προμήθειες από το σπίτι, αυτό το δίπλα δίπλα με καφεδάκι η’ ποτό. Αυτό το κουτσομπολιό χωρίς  ουσία μα και χωρίς ταυτότητα « ρε συ η μάνα του παιδιού με το μπλε ποδήλατο πάχυνε;» η’ «ο μπαμπάς του αγοριού που πέρσι είχε φάει μια μπάλα στα μούτρα, έβαλε μαλλιά ;» που σε κάνει πιότερο συγκάτοικο στο μικρόκοσμο της πλατειάς παρά κουτσομπόλη.

      Αγαπώ που καθόμαστε γύρω γύρω στα παγκάκια σαν να παίρνουμε μέρος σε ένα ανθρώπινο installation. Αγαπώ που σε αυτήν την πλατεία το Λυδόνι έμαθε ποδήλατο, το Λυδόνι νιώθει ανεξάρτητο , το Λυδόνι πάει για ψώνια μόνο με τους φίλους της σχεδόν σε όλο το τετράγωνο και καμαρώνει σαν παγώνι.

      Αγαπώ που σε ένα οικοδομικό  τετράγωνο εκτός από την πλατεία μπορούμε να παίξουμε, να φάμε, να πιούμε, να μεθύσουμε, να  μαλώσουμε, να αγαπήσουμε μέσα σε λίγες και μόνο ώρες.  Αγαπώ που μας σπάνε τα νεύρα τα πιτσιρίκια με τα σουτάκια και τις μπάλες στα μούτρα μας μα αγαπώ που αυτά τα μούτρα λιώνουν κάθε που σκάει μύτη μωρό που μόλις έχει αρχίσει να περπατάει. Αγαπώ που ξεκινάμε τρεις και γινόμαστε δεκατρείς, που προστίθεται κόσμος και αυξάνεται η χαρά.

       Αγαπώ την ατάκα «θα έρθουν και οι μπαμπάδες μετά;» και αγαπώ πιότερο όταν εκείνοι τελικά έρχονται.

       Αγαπώ που δεν είναι η πλατεία της γειτονιάς μου μα είναι η πλατεία της καρδιάς μου.

        Αγαπώ που αύριο θα είμαστε πάλι εκεί.

 

Για τη Λου. που μας άνοιξε το δρόμο.

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες, Παιδί, Σχέσεις and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s