Όταν γιορτάζει ο μπαμπάς μου.

 

0

              Διάφοροι προσωπικοί λόγοι –το λες και πως ο Δίας κάνει αυτό που φαντάζεσαι – με έκαναν να μην έχω όρεξη  για  αφιέρωμα  στη  γιορτή του πατέρα. Όμως δεν μου πήγαινε η καρδιά, χώρια που σκέφτηκα πως  όταν το Λυδόνι θα μπορεί  να διαβάζει τούτα τα καλλιτεχνήματα μου, θα μου πει   «Βρε μανούλα, μόνο για την πάρτη σου οι γιορτές και τα πανηγύρια ; Για το δόλιο τον πατέρα τίποτα;».. ε κάπως έτσι, βγήκε τούτο που ακολουθεί.

             Απευθύνομαι σε εκείνες τις κυρίες , μαμάδες, φίλες  που θέλουν να δωρίσουν κάτι απλό, μικρό, τελευταίας στιγμής και δεν τους νοιάζει η αξία (αλήθεια όμως ποτέ δεν πρέπει να μας νοιάζει!!) αλλά η αγάπη που περιέχει  (αλήθεια όμως γιατί το ξεχνάμε; ) αυτό το απλό, το μικρό, το τελευταίας στιγμής.

               Και ξεκινώ με ότι βρήκα στο διαδίκτυο εδώ και εκεί (όπως πάντα πατάμε πάνω στις εικόνες για να έχουμε -όπου υπάρχουν-περισσότερες λεπτομέρειες ) :

1

 

2

 

4

 

3        5

 

6        7

 

8        9

 

10       11

 

12       13

           Ελπίζω να προλάβετε να κάνετε κάτι και κυρίως εύχομαι να απολαύσετε την κατασκευή ακόμα περισσότερο από το αποτέλεσμα.

           Τελειώνοντας θέλω να πω κάτι που με απασχολεί τελευταίως : όχι δεν θα πω τα συνηθισμένα «να αγαπάτε τους μπαμπάδες, να τους τιμάτε , να τους το δείχνετε κλπ».. θεωρώ πως τα έχετε ξαναδιαβάσει και τα έχετε κατανοήσει. Στους μπαμπάδες που γιορτάζουν μεθαύριο απευθύνομαι : για να γιορτάζεις πάει να πει πως έχεις φτάσει σε μια πίστα που μόνο χαρά και ευτυχία μπορεί να σου δώσει. Και επειδή η μανούλα  by default κλέβει την παράσταση (κάτι  σαν γκολ από τα αποδυτήρια για να είμαι επίκαιρη) , seize the day ρε πατέρες και ρουφήξτε  τη διαδρομή μέχρι το μεδούλι!

 

Χρόνια πολλά.

 ❤

Αφιερωμένο.   

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Προτάσεις / DIY, Παιδί, Σχέσεις and tagged , , . Bookmark the permalink.

One Response to Όταν γιορτάζει ο μπαμπάς μου.

  1. Ο/Η angela λέει:

    Μπράβο.δεν είναι σωστό να τους ξεχνάμε και τους πατερουληδες…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s