Φονικό τσουρέκι.

τσουρεκι

           Επηρεασμένη από τα άπειρα ποστ στα socialmedia των φίλων με υπέροχα κουλούρια και τσουρέκια, θυμήθηκα μια ιστορία από το παρελθόν, δεν είναι πασχαλινή μα είναι η μόνη ιστορία  της ζωής μου με  τσουρέκι (όχι έχω και μία άλλη ιστορία , άφραγκη στη Μύκονο, εγώ και ένα τσουρέκι αλλά είναι τελείως άσχετη της στιγμής :P).

            Πριν πολλά χρόνια αποφασίζουμε με την αγαπημένη φίλη Μ. να κάνουμε μελομακάρονα και τσουρέκι βασιλόπιτα. Μαζεύουμε υλικά (εσύ φέρε εκείνο, εγώ θα φέρω αυτό κλπ )και μαζευόμαστε τα δυο μας στο  σπίτι της (τότε μέναμε απέναντι απέναντι #μου_λείπει_γμτ) με τις συνταγές ανά χείρας και ξεκινάει ο αγώνας.

            Μετά από το σχετικό χαμό και ένα σπίτι σαν μετά από βομβιστική ενέργεια, ολοκληρώθηκε η αποστολή μας.Οφείλω να ομολογήσω πως τα μελομακάρονα για πρώτη επαφή με το αντικείμενο, μας βγήκαν παρά πολύ ωραία στην γεύση..στην εμφάνιση είχαμε ένα θεματάκι. Δεν σκεφτήκαμε πως όταν ψηθούν θα μεγαλώσουν (τοποθετήθηκα, ήμασταν άσχετες..δυστυχώς σε αυτόν τον τομέα ίσως και ακόμα είμαστε) και το τελικό αποτέλεσμα ήταν μελομακάρονο-μπριζόλα η’ ακόμα καλύτερα οικογενειακό μελομακάρονο, να το κόβεις σε κομμάτια και να λες «του Χριστού, του σπιτιού κλπ»

            Εκεί όμως που η επιστήμη της ζαχαροπλαστικής μας έκανε μήνυση για προσβολή δημοσίας αρμονίας(που το βρήκα!) ήταν το τσουρέκι. Εκεί είχαμε τεράστια επιτυχία στην εμφάνιση, αλήθεια, μιλώ αντικειμενικά ήταν κουκλάκι ζωγραφιστό, με τα γραμματάκια πάνω, με το καλή χρονιά και ημερομηνία , με τα όλα του. Στη γεύση δεν φτάσαμε ποτέ όμως..ήταν τόσο σκληρό (πέτρα!!!) και τόσο βαρύ που ποτέ δεν κατορθώσαμε να το κόψουμε για να δούμε τη γεύση του …ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πως ένα κιλό αλεύρι μετά το ψήσιμο μπορεί να ζυγίζει  200 τόνους!!Αληθινά, πως γίνεται αυτό κύριε Σκαρμούτσε μου, μου λέτε ? (όρε φίλε βρήκα δικαιολογία για να επικοινωνήσω μαζί του εγώ η φαν!).

            Αφού λοιπόν τέλειωσε το μαγείρεμα και αφού κερδίσαμε 10 χρόνια από τα γέλια με το αποτέλεσμα, πήρα τα μελομακάρονα-μπριζόλες και το τσουρέκι-πέτρα και γύρισα περήφανη  στο σπίτι μου (μιλάμε για θράσος!). .Ήμασταν τότε νιόπαντροι με Τ. , ακόμα ότι έκανα το θεωρούσε του ονείρου (οκ ακόμα το θεώρει αλλά κάποια σχολιάκια πέφτουν..γκουχου γκουχου) παρόλο αυτά τυφλός δεν ήταν ο άνθρωπος και κατάλαβε την επιτυχία των μπριζολομελομακάρονων (μου πέταξε ένα όλο νάζι «να φωνάξουμε όλη την πολυκατοικία και να το κόψουμε και να το μοιράσουμε, το ένα εννοώ»)….εκεί όμως που, παρόλο τη νιοπαντροσύνη, έφερε αντίσταση ήταν το τσουρέκι.

          «Ρε μωρό, είσαι σίγουρη πως θα το φάμε αυτό το τσουρέκι? Άντε και βρίσκω επαγγελματικό ηλεκτρικό πριόνι και το κόβουμε, πως θα το μασήσουμε? Το ξέρεις πως παίζει να δουλεύουμε για την υπόλοιπη ζωή μας για να φτιάξουμε την σπασμένη οδοντοστοιχία μας?»

(είναι γλυκό το αγόρι μου, τι να σας λέω!)

          «Εξυπνάδες!!Δεν θα το φάμε, το έχω καταλάβει αυτό… απλά θα το στολίσω κάπου γιατί είμαι πολύ περήφανη για το δημιούργημα μου, οπτικά τουλάχιστον, άσε που είμαι σίγουρη πως και γευστικά υπέροχο θα ήταν αν μπορούσαμε να το φάμε!! «

            Έτσι και έγινε..το τσουρέκι-πέτρα στολίστηκε με περηφάνια πάνω στο τραπέζι της τραπεζαρίας (της καλής έτσι, με τιμές και με δόξες!).Περνούσα κάθε μέρα και το θαύμαζα χωρίς να το αγγίζω, ήθελα να ξεχάσω το ένα, μικρό ελλατωματάκι του με το βάρος και την σκληράδα του.Όμως αλίμονο, ένα πρωινό , αγουροξυπνημένοι και οι δυο και με τον καφέ στο χέρι, μπαίνουμε στο σαλόνι και πετυχαινουμε τον 4κιλο σκύλο μας (έχω ξαναμιλήσει για αυτό το πλάσμα, το βλέπεις εδώ) να τραβά με λύσσα το τραπεζομάντηλο του τραπεζιού..του μύριζε το τσουρέκι (στο είπα πως θα ήταν νόστιμο αν τρωγόταν!).

            Κοιταζόμαστε με νόημα με το αγόρι μου.

           «Το κατάλαβες πως το τσουρέκι σήμερα θα πάει στα σκουπίδια ε?»

           «Γιατί ρε μωρό? Άστο να το βλέπω…»

           «Έχεις καταλάβει παιδί μου πως αν κατορθώσει το σκυλί να τραβήξει όλο το τραπεζομάντηλο, θα το σκοτώσει το πετροτσουρέκι που θα σκάσει στο κεφάλι του? «

           Το τσουρέκι πήγε στα σκουπίδια (οι γείτονες ακόμα θα πιστεύουν πως ήταν πτώμα αυτή η μαύρη σακούλα που σέρναμε στον κάδο!)

            Και έτσι τέλειωσε η καριέρα μου στα τσουρέκια..άδικα και με παραλίγο φόνο!

(Αφιερωμένο στις φίλες που γεμίζουν το timeline μου με φωτός από πασχαλινά τσουρέκια και κουλούρια ..έχετε το θαυμασμό μου και τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς μου!)

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες and tagged , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Φονικό τσουρέκι.

  1. Ο/Η ηρώ λέει:

    ρε Νάνσυ, διάβασα αυτό στη δουλειά και γελάω με δάκρυα εδώ και 10 λεπτά!!! τι πλάκα με το μπριζολομακάρονο χαχαχα

    • Ο/Η mamasdoanddonts λέει:

      χαχαχα..εμεις να δεις!!Ισως απο τις ωραιοτρες Χριστουγεννιατικες αναμνησεις μου!Οπως και ο τρομος μην σκοτωθει ο σκυλος απο το τσουρεκι…χαχαχαχαχαχα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s