Μπαλετικό απόγευμα μιας μάνας.

βαλλετ

        Η Λ. ήθελε νομίζω από τα δύο της να γίνει μπαλαρίνα.. Ονειρευόταν κείνα τα φουντωτά φουστάνια, τα ροζ κορμάκια με τα ασορτί παπούτσια , τους κότσους .. Όχι αυτό το παίρνω πίσω, στο θέμα  «μαλλί μιας τετράχρονης και πως να επιβιώσεις εσύ σαν μάνα» θα επεκταθώ άλλη στιγμή,να μαι πιο ήρεμη!
Εγώ από την άλλη , η μάνα, ούτε ακουστά δεν το είχα το άθλημα , δεν βρίσκω το λόγο βρε παιδάκι μου πως να το πω; Σαν μικρή πέρα από το ποδήλατο – κυνηγητό στους δρόμους και τις προσπάθειες στίβου στο γήπεδο της ΑΕΚ ( δεν είναι ομάδα , είναι θρησκεία  #άσχετο) το πιο κοντινό σε κορίτσι mood ήταν μια Barbie (ούτε καν, Σίντυ ήταν στην εποχή μου) χωρίς ρούχα. Άρα ναι, το λες και άγνωστη με το άθλημα.Όμως το κοριτσάκι μου θέλει μπαλέτο και εγώ οφείλω να της δείξω (χαλάλι τα λεφτά για τα τόσα βιβλία τύπου «πως να γίνεις μάνα σε 1874 απλά βήματα «) το σωστό δρόμο .
          Και να μαι τώρα στην αίθουσα αναμονής έξω από την αίθουσα μπαλέτου. Είναι τα κοριτσάκια μας μέσα, τα ακούω να τσιρίζουν – η δικια μου τσιρίζει πιο όμορφα από όλες – να χτυπούν παλαμάκια ,να χοροπηδάνε, να κάνουν φιγούρες μπαλέτου όλο νάζι και όλο χάρη (ναι πια ,είδα από τη χαραμάδα ,λύσσαξες που το ξέρω!).Η αίθουσα αναμονής είναι μεγάλη, έχει 6 καναπέδες και έτσι δίνει την δυνατότητα να χωριστούν άνετα οι γονείς σε ομάδες. Το έχουν κάνει ήδη από το πρώτο λεπτό.
             Στον καναπέ δίπλα ακριβώς από αίθουσα χορού είναι «οι μάνες στη χαραμάδα «. Είναι αυτές που άνετα θα είχαν φορέσει την τούλινη φουστίτσα (αχ αυτά τα μπουτάκια που θα έμπαιναν γλυκές μου;) και θα είχαν μπει μέσα μαλλιά κουβάρια προκειμένου να είναι ακριβώς δίπλα στις κόρες τους κάθε λεπτό. Αντί για αυτό , ξεροσταλιάζουν στο δίπλα-στην-πόρτα καναπέ  (οπότε δεν τις βλέπουν οι υπόλοιποι πάνε και κρυφό κοιτάνε στη χαραμάδα ), μιλάνε μεταξύ τους νευρικά και μόνο για τα παιδιά τους και κοιτάνε ακόμα πιο νευρικά το ρολόι τους -δεν λένε να τελειώσουν αυτά τα 45 λεπτά αποχωρισμού από το καμάρι τους.
               Απέναντι τους ακριβώς, κάθονται οι μάνες που σε λίγα χρόνια έπρεπε να γίνουν γιαγιάδες μα να πως τα φέρε η ζωή και έχουν το τετράχρονο και τρέχουν. Κανονικά είμαι οριακά για  αυτόν τον καναπέ (ναι ρε φίλε, άργησα να το πάρω απόφαση αυτό με την τεκνοποίηση) αλλά λόγω που γράφω αυτά που γράφω, κάθομαι μόνη μου σε μια γωνία από φόβο μην δει καμία τα ρεζιλίκια μου και τρέχω και δεν φτάνω. Τέλος πάντων οι μανάδες / γιαγιάδες κάθονται ήσυχες ήσυχες στον καναπέ τους, χωρίς ιδιαίτερη δραστηριότητα, δείχνουν να τους φαίνονται όλα ξένα ( προπολεμικά δεν υπήρχαν μπαλέτα διάολε 😉 ) και θέλουν οπωσδήποτε να τελειώσουν γρήγορα γιατί αρχίζει και το τουρκικό και θα αργήσουν.(Διάλειμμα για να δω από χαραμάδα.. Όχι δεν είμαι σαν τις μάνες του πρώτου καναπέ, απλά μου αρέσει το τραγούδι που ακούω και πάω να δω :-p )
                 Στον άλλο καναπέ, ή μάλλον στον καναπέ είναι τα πράματα της αυτή είναι όρθια και πηγαινοέρχεται, είναι η μάνα που δεν θες να έχεις γειτόνισσα/ να απλώνεις τα ρούχα σου πάνω από τη μπαλκόνι της/ να κάνει ο σκύλος σου κακάκια στο πεζοδρόμιο της…Έχει νεύρα πολλά και μόνιμα, της φταίνε κυρίως τα παιδιά της και ηρεμεί μόνο όταν κλείνει η πόρτα και αρχίζει το μάθημα μπαλέτου..τότε φεύγει τρέχοντας έξω για τσιγάρο και για να αρχίσει στο πήξιμο το μικρούλι που της έχει απομείνει μαζί της.. Μια φορά την είδα απόλυτα ήρεμη, είχε έρθει μόνη της χωρίς τον πιο πάνω μικρούλι.(η’ το τσιγάρο της δεν ήταν απλό τσιγάρο ..αν με καταλαβαίνεις)
                Η κατηγορία που αγαπώ και που έχει από αγωνιστικούς χαιρετισμούς μέχρι κατάθεση στεφάνου στις ονομαστικές εορτές τους είναι οι μάνες κουράγιο . Είναι δυο μανάδες με τρία παιδιά η κάθε μια (έξτρα μπόνους το παιδί που είναι εντός αίθουσας) και μια μάνα με τρία παιδιά επίσης αλλά το έξτρα μπόνους είναι μέσα στην κοιλιά της.Φίλε όταν τις βλέπω με το χαμόγελο ευτυχίας -μωρέ ναι, είναι ανείπωτη ευτυχία ένα σπίτι γεμάτο μικρά πλασματάκια- έρχεται το σφίξιμο στο στομάχι… Θέλω να πέσω στα γόνατα να τις προσκυνήσω, το εννοώ!! Πως τα καταφέρετε ρε μάνες, ΠΩΣ; Και είναι και ήρεμες, νηφάλιες  (φάρμακα λες;) και συγκεντρωμένες απόλυτα σε ότι κάνουν εκείνη τη στιγμή, από το να  ταΐσουν ένα από τα υπόλοιπα παιδιά μέχρι να βοηθήσουν στο διάβασμα ένα άλλο. Και σκέφτομαι εμένα που με το 1/4 των παιδιών τους, κολυμπώ σαν ναυαγός μεσοπέλαγα  24 ώρες το εικοσιτετράωρο όλο το χρόνο όμως, χωρίς αργίες!
                Ακριβώς δίπλα τους αλλά καμία σχέση , είναι οι μάνες/φίλες και εμείς και τα κορίτσια μας. Τα κάνουν όλα μαζί, έρχονται μαζί, ντύνουν τα κορίτσια τους μαζί, κάνουν κόντρα ποια θα φορέσει πιο γρήγορα στην κόρη της τα ρούχα, ποιά θα έχει τα πιο καθαρά. Έχουν αφήσει από ένα αγόρι αντίστοιχα στο σπίτι ( ίδιας ηλικίας και αυτά, μαζί και η όρεξη και η αναπαραγωγή )και από έναν άντρα αντίστοιχα που επίσης είναι κολλητοί μεταξύ τους, σου λέει πάνε παρέα στο ΠΡΟΠΟ της γειτονιάς. Κατά βάθος μπορεί και να μισούνται θανάσιμα μεταξύ τους αλλά κάπου διάβασαν το » κρατά το φίλο σου κοντά και τον εχθρό σου κοντύτερα » και το έκαναν λάστιχο .
                 Μετά ακολουθεί η χαρά της Ελλάδας.. Όλοι όταν τους βλέπουν θυμούνται τα Πάσχα στο χωριό, τα καλοκαίρια στη γιαγιά ,τους σεισμούς του ’81 (ναι ρε φίλε αυτό θυμάμαι, τους σεισμούς !).., είναι η μπαλέτοοικογένεια…. Τι δεν κατάλαβες;Είναι ΟΛΗ η οικογένεια του έρχεται να δει τη μικρή να κάνει μπαλέτο . Πρέπει να έρχονται με πούλμαν αλλιώς δεν νομίζω. Συνήθως αράζουν στη χαραμάδα εναλλάξ ( έχω σπρωχτεί άπειρες φορές μαζί τους για μια θέση στον ήλιο !)αλλιώς είναι στη μεριά τους και λένε τα οικογενειακά τους φωναχτά :ποιος θείος πέθανε, ποια ξαδέρφη χώρισε , που μοιάζει το εγγόνι του θείου Μανώλη , αν έκανε πλαστική η ξαδέρφη Τούλα, αν μεγάλωσε ο ποπός της Μαρίας της γκόμενας του ξαδέρφου Νίκου… Όλα τα έχω μάθει, νομίζω με το βόλιουμ τους μάλλον και στο δίπλα δήμο τα έχουν μάθει.. Μα όλοι κάνουμε τα στραβά μάτια γιατί τις φορές που έρχεται ο αδερφός της γιαγιάς , λιώνει η αίθουσα στα γέλια από τα καλαμπούρια του! 🙂

                     Παραδίπλα (είπαμε είναι μεγάλη η αίθουσα αναμονής ) κάθονται οι σέξι μάνες. Αυτές που θα ήθελες να τις έχεις δίπλα σου (όχι εσύ, ο άντρας/ γκόμενος σου ) παντού. Στο γήπεδο , στο μπαρ, στο εστιατόριο, στο καφέ, στο γραφείο για να ξεπατικώνεις εσύ ντυσίματα, μούτες, νάζια και χτενίσματα αλλά και για να μην  σε πρήζει ο παραπάνω γκόμενος/ άντρας με διάφορα.. θα έχει χαζέψει μαζί τους και δεν θα σου λέει τίποτα (άρα τώρα είναι η ώρα να πεις για εκείνον τον απλήρωτο λογαριασμό και τη δόση δανείου που έχασες!). Οι σέξι μάνες είναι στην τρίχα, μαλλί κομμωτηρίου ΠΑΝΤΑ, βαμμένο νύχι ΠΑΝΤΑ, παπούτσι με τακούνι, θεωρώ πως μέχρι και ασορτί βρακί-σουτιέν θα φοράνε. Κάθονται σαν πριγκίπισσες, μιλάνε σαν τη Στάη χωρίς το στυλό και γενικά είναι χάρμα οφθαλμών. Κανονικά-  με το χαρακτήρα που έχω- θα έπρεπε να τις σχολιάζω ποικιλοτρόπως όμως θεωρώ πως θα φανεί το κόμπλεξ μου και αντιπαρέρχομαι.

      Και άφησα για το τέλος – όχι γιατί τους θεωρώ τελευταίους,  ίσα ίσα μπορείς  να μιλάς ώρες ολόκληρες για αυτούς- τους μπαμπάδες. Αρχικά να πω πως τους λατρεύω, όχι μόνο εδώ μα παντού..θεωρώ πως πατέρας με κόρη εξ αρχής είναι ένας αγώνας δύσκολος μεταξύ της φύσης του άντρα και της φύσης του πατέρα άρα σχεδόν τρέλα. Όμως ο πατέρας τετράχρονης στο μπαλέτο από μόνο του και σαν τίτλος βγάζει πολύ γέλιο. Αρχικά είναι αστείος ο τρόπος που έρχονται στη σχολή..σέρνουν μια σχεδόν ντυμένη μπαλαρίνα (σχεδόν σημαίνει βάλανε το καλσόν από το σπίτι γιατί χρειάζονται 6,5 ώρες για να το βάλουν στα αποδυτήρια), κρατούν μια ροζουλί τσάντα με τα υπόλοιπα ρούχα (τσάντα που συνήθως είναι πιο πλουμιστή και από καρναβαλική στολή) και κρατούν ένα φραπέ, ένα κινητό, ένα κομπολόι για να σπάσουν αυτή τη ροζουλίλα και να έχουν και ένα κομμάτι που θα κουβαλούσαν και στο γήπεδο ρε αδελφέ. Στα αποδυτήρια παλεύουν  με το θηρίο που λέγετε «κότσος μικρής μπαλαρίνας» και ποτέ δεν ξέρουν ποιο  είναι το μπροστά και το πίσω της τούλινης φούστας (οκ ούτε εγώ, από την ετικέτα πίσω το καταλαβαίνω) ενώ γενικά έχουν ένα ύφος που ναι μεν θέλει να το παίξει άντρας (διάολε είμαι μέσα σε ένα δωμάτιο γεμάτο γυναίκες μαμάδες) αλλά και στοργικός πατέρας  (μην παρεξηγηθώ κιόλας και έρθει καμία μέρα η γυναίκα μου αντί για μένα και τρέχουμε!) και ηρεμούν μόνο όταν τελειώνουν όλα και η μικρή τους μπαίνει στην αίθουσα. Τότε η’ πιάνουν το κινητό και ξεκινάτε τα παιχνίδια η’ περιφέρονται τύπου άντρας στο μπαρ (από κάπου πρέπει να το σώσω αυτό με την τούλινη φούστα) ενώ σπάνια μιλούν  με άλλον άντρα..σαν να ντρέπονται και προτιμούν να μιλούν με μαμάδες όπου εκεί (στο κατ ιδίαν ) θα «το σώσω καλύτερα και θα φανεί τι άντρας είμαι»..όπως και να είναι, ρισπέκτ στους μπαλετομπαμπάδες γιατί όσο σκέφτομαι πως θα έπρεπε εγώ να ντύσω στα αποδυτήρια του μποξ, τον τετράχρονο γιο μου, χάνω 20 χρόνια από τη ζωή μου σε μια ανάσα.

Ωπ..ανοίγει η πόρτα..ξεχύνονται οι μπαλαρίνες και ο τόπος γεμίζει από ροζ τούλινες φούστες που τσιρίζουν… να έρχεται και η δική μου…

«Με είδες μαμά?»

 «Σε είδα αγάπη μου!! Είσαι η ομορφότερη μπαλαρίνα του κόσμου!»

( Αφιερωμένο στις μαμάδες που γνώρισα τους τελευταίους μήνες στα μαθήματα μπαλέτου..που νιώθω σαν να τις ήξερα από πριν!) 

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες, Παιδί and tagged , , . Bookmark the permalink.

9 Responses to Μπαλετικό απόγευμα μιας μάνας.

  1. Ο/Η despoina λέει:

    Απολαυστικό το κείμενό σου! Μου άρεσε πάρα πολύ η περιγραφή των διαφόρων κατηγοριών γονέων με εξαιρετική αίσθηση του χιούμορ… Εγώ με δυο γιους και ναι, όσες έχουν από 3 και πάνω παιδιά τους ανάβω λαμπάδα! Είναι πολλά τα άγχη φίλε!
    Δεσποινα

  2. Ο/Η astroneraidoula λέει:

    Τι ωραία που τα γράφεις! Έχω μόνο μια αντίρρηση! Η δική ΜΟΥ μπαλαρίνα είναι η ομορφότερη του κόσμου!!!!! χαχαχαχαχχχ Να την χαίρεσαι, άντε και στο Μέγαρο!

    • Ο/Η mamasdoanddonts λέει:

      Ευχαριστω πολυ! Και εσυ την δικιά σου… Ελπίζω να κάτσουμε δίπλα δίπλα στο Μέγαρο 😉

  3. Ο/Η angela λέει:

    ΔΗΜΗΤΡΑ ΑΝΤΖΕΛΑ¨¨καταρχας δεν ηρθες στον σημερινο καφε για να ξεκαθαρισουμε…….δευτερον ειμαστε χαρουμενες και περηφανες που σε γνωρισαμε και γραφεις και τοσο ωραια.Τα σχολια απο κοντα τη δευτερα στον μπαλετικο καφε.

    • Ο/Η mamasdoanddonts λέει:

      Ωχ… Θα τα ακούσω μπαλαρινα μάνα; Και είπα πως θα περνούσε ετσι!!!:-p

      • Ο/Η angela λέει:

        Νόμιζες..μιλαω και για την Δήμητρα..εχουμε αισθηση του χιούμορ και δεν υπαρχει θέμα παρεξήγησης για μα μην εχεις άγχος μέχρι τη δευτερα

  4. Ο/Η mamasdoanddonts λέει:

    ❤ ❤ ❤

  5. Ο/Η veraowlmommy λέει:

    Τι ωραία που γράφεις!
    Περιμένω κι εγώ από Σεπτέμβριο να γραφτούμε! Πατημένα 3 και χωρίς πάνα..χεχε, αμ πώς;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s