Οι φίλοι.

   

blog

  Ζώντας στο σήμερα -στην Ελλάδα του 2014 που νιώθεις πως σε πληγώνει- έχεις τη χαρά, ναι ακόμα υπάρχει χαρά, να βλέπεις τα πράγματα αλλιώς… Να βγάζεις κείνα τα γυαλιά που θαρρείς πως στα φόρεσαν χρόνια τώρα, να δεις αλλιώς!

       Και βλέπεις τον πόνο- δεν το είχες ξαναδεί έτσι- την πείνα ,την ανέχεια ,το φόβο και την αβεβαιότητα …μα βλέπεις και τη φιλία, την αγάπη , τη συμπόνια , τη συμπαράσταση ,την ενότητα να ανθίζουν, να γεμίζουν το περιβόλι της καρδιάς και να σου δίνουν δύναμη .

      Και βλέπεις φίλους που μένουν ίδιοι και απαράλλακτοι, με λεφτά η’ χωρίς,  μένουν υπέροχοι και δοτικοί όπως πριν.. Αχ αυτές οι φιλίες που είναι δώρο θεού!

      Και βλέπεις φίλους που οι αλλαγές τους κόβουν τα φτερά, τους βγάζουν τα κοστούμια και τις μάσκες και μένουν γυμνοί! Και δεν σου αρέσουν γιατί δυστυχώς δεν αρέσουν ούτε αυτοί στους ίδιους τους εαυτούς.
       Και βλέπεις φίλους που μέσα από την κρίση-σε κάθε επίπεδο της ζωής τους- σαν να ανθίζουν.. Ξανασυστήνονται και ξαναπροσδιορίζονται και τους αρέσει, το απολαμβάνουν, σαν μαζί με τα λεφτά που τελείωσαν θέλουν να τελειώσουν και τα λάθη του παρελθόντος , να αρχίσουν πάλι με νέους ρόλους και πιο πολλή αγάπη και ουσία.
        Σε αυτούς τους φίλους, τους παλιούς μα » νέους» το αφιερώνω..

         Ξέρουν αυτοί!

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες, Σχέσεις and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s