Και του παιδιού το γάλα.

φωτογραφία (1)

                 Όταν είσαι καινούργια μανούλα, μια από τις πρώτες σου-αυτόνομες-βόλτες με το καρότσι, όταν τολμάς να βγεις από το σπίτι μόνη και να σουλατσάρεις με το μωρό, είναι στο σούπερ μάρκετ. Και λόγω  ασφάλειας -τι μπορεί να πάει στραβά στο σούπερ μάρκετ- και λόγω ανάγκης –κάποια στιγμή πρέπει να μπει και κανονικό φαγητό σε τούτο το ρημαγμένο από τον ερχομό του νέου μέλους σπίτι – και λόγω  του  «να βγω λιγάκι από το σπίτι και ας είναι οπουδήποτε». Ντύνεσαι , στολίζεσαι –σαν λατέρνα φορές φορές ένεκα η παραπάνω κλεισούρα- , ντύνεις το μωρό σαν κρεμμύδι  γιατί  για ένα περίεργο λόγο θεωρείς πως πάντα κάνει κρύο για το βλαστάρι σου και θα κρυώσει ακόμα και αν λιώνεις σαν το κεράκι την Λαμπρή από τη ζέστη, παίρνεις ότι θεωρείς ότι θα χρειαστεί το μωρό άρα ΤΑ ΠΑΝΤΑ και ξεκινάς.

              Πας με τα πόδια γιατί ακόμα δεν έχεις εξοικειωθεί με την τριπλέτα παιδί-καρότσι-αμάξι και φτάνεις κορδωτή και καμαρωτή στο σούπερ μάρκετ (στην διαδρομή, σε όλη τη διαδρομή, θεωρείς πως όλοι χαζεύουν το ΥΠΕΡΟΧΟ μωρό σου αλλά αυτό θα γίνεται για την υπόλοιπη ζωή του και λες να το συνηθίσεις).Στο σούπερ μάρκετ συνειδητοποιείς πως δεν γίνεται πρακτικά να πάρεις και καρότσι  για τα ψώνια, έχεις ήδη ένα, δεν γίνεται να πάρεις καλαθάκι για τα ψώνια, χρειάζεσαι και τα δυο χέρια για να σπρώχνεις το καρότσι που έφερες από το σπίτι και άρα καταλήγεις πως όσα ψώνια πάρεις-άρα λίγα- μέχρι να πας στο ταμείο θα τα χώσεις σε όποια τρύπα/θήκη βρεις πάνω στο καρότσι και εύχεσαι να μην  σε χώσουν μέσα για κλοπή.

            Κατά τη διάρκεια της βόλτας μέσα στο σούπερ μάρκετ θεωρείς α) πως  ο διάδρομος με τα ψυγεία είναι πολύ κρύος, β) πως ο διάδρομος  με τις σοκολάτες  πολύ  επικίνδυνος (για σένα!) και γ) πως όλοι οι παππούδες  έρχονται από όλες τις γωνιές της γης  και βήχουν ΕΝΤΟΝΑ πάνω από το καρότσι του μωρού σου. Φτάνεις στο ταμείο και αρχίζεις να βγάζεις από παντού ψώνια, τυριά από το διχτάκι του καροτσιού, γάλατα από το τσεπάκι για πάνες, πάνες από την κουκούλα του καροτσιού , σοκολάτες (ναι τις πήρες διάολε!) από τις τσέπες και έχεις αυτό τ ο χαζό χαμόγελο ντροπής, που τώρα που το σκέφτεσαι, το έχουν πάντα αυτοί που κλέβουν στο σούπερ μάρκετ  στις αμερικανικές ταινίες. Πληρώνεις και φεύγεις ευτυχισμένη που η αποστολή αυτή στέφτηκε με επιτυχία.

             Όμως αυτό που δεν ξέρεις ακόμα είναι πως το μωρό δεν θα μείνει μωρό..πως κάποια στιγμή θα κάθεται στην ειδική θεσούλα του καροτσιού στο σούπερ μάρκετ και θα τραβά ότι φτάνει- μα ότι φτάνει- από τα ράφια. Πως θα αρχίσει να μιλάει και θα φωνάζει «ΜΑΜ» όλη τη διάρκεια που θα ψωνίζεις.Πως θα φωνάζει ΜΑΜ στο πάγκο των τυριών , στο πάγκο των αλλαντικών, στο πάγκο με τα φρούτα, στο ψυγείο με τα γάλατα, στο διάδρομο με τις σοκολάτες (λογικό!) ακόμα και στο διάδρομο με τα απορρυπαντικά, ΜΑΜ θα φωνάζει! Και θα  σε κοιτούν όλοι με το βλέμμα  «αφήνεις μωρέ νηστικό το παιδί για να προλάβεις να έρθεις να πάρεις σοκολάτες ;» και θα ντρέπεσαι να πεις  «όχι, είναι φαγανό τι να κανω; Να το πάω πίσω;» και θα λες ναι σε ότι λιχουδιά θα το κερνάνε για να σωπάσει επιτέλους και θα τρως και εσύ λιχουδιά και μετά το μωρό θα κάνει εμετό σε όλο το σούπερ μάρκετ από τις πολλές λιχουδιές και μετά θα σε κοιτάνε πάλι με κείνο το ύφος που κοιτούσε η Τασσώ Καββαδία τη νύφη της σε μια ελληνική ταινία   και εσύ  θα θες να πας σπίτι να κρυφτείς!!

                Και το μωρό θα μεγαλώνει κι άλλο..και θα βγει και από το καροτσάκι του σούπερ μάρκετ και πλέον θα κυκλοφορεί ελεύθερο στους διάδρομους. Μα τώρα δεν θα φωνάζει ΜΑΜ παρά θα απαριθμεί τις ανάγκες της οικογένειας φωναχτά, σε όλους  «μαμά θα πάρουμε αυτό το χαρτί που χρησιμοποιούμε όταν κάνουμε κακά ;», «μαμά μην πάρεις φακές, μετά κάνουμε προυτ και δεν μου αρέσει», «μαμά πάλι πήρες σοκολάτες για σένα;» και όταν θα κοιτάς αλλού, θα  χώνει στο καρότσι ότι πιο άχρηστο βρει μπροστά του και άντε να εξηγήσεις στους διπλανούς πως δεν χρειάζεσαι 20 κουτιά επιβραδυντικά προφυλακτικά και παράλληλα  10 οδοντόπαστες για τεχνητές οδοντοστοιχίες, όχι δεν τα έχετε ανάγκη ακόμα (και τα δυο , να το τονίσω!). Και μετά  θα κρύβεται στους διάδρομους και εσύ  θα  τρέχεις και θα πανικοβάλλεσαι και θα νομίζεις  πως από κάθε στροφή   ξεπροβάλλει ο Μελ  Γκίμπσον με το τηλέφωνο στο χέρι  και μιλά με τους απαγωγείς  και διαπραγματεύεται τα εκατομμύρια  (που δεν έχεις) για τα λύτρα  του παιδιού σου. Και μετά  θα το βρίσκεις και σαν ένα ράκος που θα είσαι, θα  γυρνάς στο σπίτι.

           Και εκείνες  τις λίγες, σπάνιες,  φορές που θα πηγαίνεις πλέον μόνη στου σούπερ μάρκετ, θα θεωρείς πως είναι η ωραιότερη βόλτα της ζωής σου και θα είσαι ήρεμη και θα χαζεύεις  τις μουστάρδες και το βιολογικά γάλατα με βλέμμα ευτυχίας..μα όμως φορές φορές θα ακούς εκείνη την γνώριμη φωνούλα να ψιθυρίζει από πίσω σου «μαμά, για το Λαρόνι θα πάρουμε κονσέρβες ; Είναι δίπλα στα γαριδάκια που δεν με αφήνεις να πάρω!» και θα γυρνάς και δεν θα είναι κανείς..και θα  σου λείπει  αυτό το πλάσμα..και θα γυρνάς τρέχοντας πίσω στην αγκαλιά του και θα γκρινιάζεις που ήρθες μόνη σου στο σούπερ μάρκετ και δεν βρίσκεις καμιά ουσία χωρίς το παιδί!

 

Υ.Γ 1. Όλα τα παραπάνω είναι δημιούργημα της φαντασίας μου..πότε δεν συνέβησαν και δεν έχουν σχέση με μένα ή κανένα μέλος της οικογένειας μου.

Υ.Γ2. Μετά την παραπάνω δήλωση, σκέφτομαι πως έπρεπε να κάνω  ανάρτηση  τούτου του ποστ Πρωταπριλιά  :-p

Αφιερωμένο σε κάτι φίλες που είναι καινούργιες μανούλες. ❤

Advertisements

About mamasdoanddonts

Είμαι το τρίτο παιδί μιας χαρούμενης -την λες και έτσι - οικογένειας που πριν από σχεδόν 40 χρόνια τη γέμισε χαρά με τον ερχομό της. Σαν φοιτήτρια σύχναζα στα στέκια του Οικονομικού Πανεπιστημίου -ενίοτε έμπαινα και μέσα με λίγη τύχη και περισσότερο σπρώξιμο -αν και τελικά τα οικονομικά δεν έκλεψαν την καρδιά μου. Τα τελευταία 14 χρόνια η ζωή μου είναι χωρίστρα μεταξύ του περιποιούμαι το αγόρι που αγαπώ και το πουλάω/ αγοράζω σπίτια... Όχι δεν έγινα επενδυτής... Είπαμε τα οικονομικά/οικονομία/μαζεύω πέντε φράγκα δεν έκλεψαν ποτέ την κάρδια μου, ούτε την φλέρταραν μην σου πω! Μεσίτρια έγινε και το αγάπησα πιότερο και από τον καφέ μετά από σαββατιάτικη βόλτα στα μαγαζιά με φίλες. Τα τελευταία πέντε χρόνια έχει έρθει στη ζωή μου το Λυδόνι-χελιδόνι που φέρνει την άνοιξη -μην με ρωτάς γιατί χελιδόνι, την άνοιξη όμως την έφερε σίγουρα. Επίσης αγαπώ μέχρι τρέλας τις φίλες μου (μαύρο ψωμι#κατι_δικα_μας), τον πατέρα Λυδονίου , το Λαρόνι- μακαρόνι ( το δεύτερο τριχωτό και τετράποδο παιδί μου),το σέρφινγκ (στο Ίντερνετ Παναγία μου , θεός φυλάξει), το shopping και ότι λατρεύουν τέλος πάντων οι γυναίκες που ακόμα δεν έχουν βρει το τέλειο ζευγάρι παπούτσια και το ιδανικό χρώμα μαλλιών. Υ.Γ. : σβήστα όλα και κράτα το Λυδόνι... Αρκεί !
This entry was posted in Εμπειρίες, Παιδί and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Και του παιδιού το γάλα.

  1. Ο/Η martha λέει:

    Ταυτίστηκα πλήρως!~
    Προς το παρόν ειμαστε στην φάση, καθόμαστε στην θέση στο καρότσι του σούπερ μάρκετ και τα θέλει όοοοολα στα χέρια της!
    Επίσης, να προσθέσω ότι καταλήγουμε στο ταμείο με μια συσκευασία μπισκότα μόνιμα ανοιγμένη!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s